آشنایی با سبدهای سرمایه‌گذاری


آشنایی با صندوق سرمایه ‌گذاری بانک ایران زمین

ایران اکونومیست - صندوق سرمایه ‌گذاری بانک ایران زمین 26 آبان 1390 با دریافت مجوز از سازمان بورس و اوراق بهادار(سبا) به عنوان صندوق سرمایه گذاری موضوع بند ٢٠ ماده ١ قانون بازار اوراق بهادار مصوب آذر ماه سال ١٣٨٤، فعالیت خود را آغاز کرد.

ایران اکونومیست

این صندوق با شماره 11008 نزد سبا به ثبت رسیده است و عملکرد آن بر اساس مفاد اساسنامه و امیدنامه و در چارچوب قوانین و مقررات مربوطه است و متولی صندوق نیز به طور مستمر فعالیت آن را زیر نظر دارد.
مدیریت دارایی های صندوق که عمدتاً شامل سهام شرکت های پذیرفته شده در بورس می شود، توسط مدیر سرمایه گذاری صندوق صورت می گیرد و سرمایه گذاران در ازای سرمایه گذاری در این صندوق گواهی سرمایه گذاری دریافت می کنند.
صدور واحد سرمایه گذاری و ابطال آنها بر اساس ارزش خالص دارایی های روز بعد از ارایه درخواست صورت می گیرد و ضامن صندوق پرداخت وجوه سرمایه گذران حداکثر هفت روز پس از ارایه درخواست ابطال را ضمانت کرده است.
** اساسنامه صندوق
اساسنامه صندوق سرمایه ‌گذاری بانک ایران زمین مشتمل بر ٦٦ ماده و ٤ پیوست می باشد و بر طبق ماده ٣ اساسنامه، هدف از تشکیل صندوق، جمع آوری وجوه از سرمایه گذاران و اختصاص آنها به خرید انواع اوراق بهادار به منظور کاهش ریسک سرمایه گذاری، بهره گیری از صرفه جویی های ناشی از مقیاس و تامین منافع برای سرمایه گذاران می باشد.
موضوع فعالیت صندوق بر طبق بند ٤ این اساسنامه، سرمایه گذاری در سپرده های بانکی و کلیه اوراق بهاداری است که مجوز آنها توسط دولت یا بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران یا سبا صادر شده باشد که خصوصیات آنها در امیدنامه ذکر شده است.
در این اساسنامه موضوعاتی همچون واحدهای سرمایه گذاری عادی و ممتاز، سرمایه گذاری موسسان، حداقل و حداکثر مشارکت در صندوق، حسابهای بانکی، مجامع، وظایف و مسئولیت های ارکان صندوق(مدیر، متولی، ضامن، حسابرس)، تشریفات معاملات اوراق بهادار و. به تفصیل بیان شده است.
** امیدنامه صندوق
امیدنامه صندوق سرمایه‌گذاری بانک ایران زمین نیز که به تایید سازمان بورس اوراق بهادار(سبا) رسیده و مشتمل بر 13 بند است.
در این امیدنامه اهداف و استراتژیهای صندوق، ریسک سرمایه گذاری در صندوق، انواع واحدهای سرمایه گذاری، ارکان صندوق، محل اقامت صندوق هزینه های سرمایه گذاری در صندوق(انواع هزینه های قابل پرداخت از محل دارائیهای صندوق و هزینه هایی که می باید توسط سرمایه گذار پرداخت شود) و حداقل و حداکثر واحدهای سرمایه گذاری نزد سرمایه گذاران، ارائه شده است.
** اهداف
هدف از تشکیل صندوق، جمع‌آوری سرمایه از سرمایه‌گذاران و تشکیل سبدی از دارایی‌ها و مدیریت این سبد است و با توجه به پذیرش ریسک مورد قبول، تلاش می‌شود، بیشترین بازدهی ممکن نصیب سرمایه‌گذاران گردد.
انباشته ‌شدن سرمایه در صندوق، مزیت‌های متعددی نسبت به سرمایه‌گذاری انفرادی سرمایه ‌گذاران دارد:
اولاً هزینه بکارگیری نیروهای متخصص، گردآوری و تحلیل اطلاعات و گزینش سبد بهینه اوراق بهادار بین همه سرمایه‌گذاران تقسیم می‌ شود و سرانه هزینه هر سرمایه‌گذ‌ار کاهش می‌یابد.
ثانیاً، صندوق از جانب سرمایه‌ گذاران، کلیه حقوق اجرایی مربوط به صندوق از قبیل دریافت سود سهام و کوپن اوراق بهادار را انجام می‌ دهد و در نتیجه سرانه هزینه هر سرمایه‌ گذ‌ار برای انجام سرمایه ‌گذاری کاهش می‌یابد.
ثالثا،ً امکان سرمایه‌ گذاری مناسب و متنوع‌ تر دارایی‌ها فراهم شده و در نتیجه ریسک سرمایه‌ گذ‌اری کاهش می ‌یابد.
** الزامات سرمایه گذاری
این صندوق از نوع صندوق‌های سرمایه ‌گذاری در سهام است و اکثر وجوه خود را صرف خرید سهام و حق‌ تقدم خرید سهام می‌کند.
از ابتدای ماه سوم فعالیت تا ٦٠ روز مانده به پایان دوره فعالیت صندوق، نصاب‌های زیر بر اساس ارزش روز دارایی‌های صندوق رعایت می‌شود.
** شرح نسبت از کل دارائی های صندوق
1- سرمایه گذاری در اوراق بهادار با درآمد ثابت، گواهی سپرده بانکی و سپرده بانکی حداقل 75 درصد از کل دارایی‌های صندوق
1-1 اوراق بهادار با درآمد ثابت دارای مجوز انتشار از طرف سازمان بورس و اوراق بهادار حداقل ٣٠ درصد از کل دارائی های صندوق
1-2 گواهی سپرده بانکی و سپرده بانکی حداکثر 50 درصد از کل دارایی‌های صندوق
1-3 اوراق بهادار منتشره از طرف یک ناشر حداکثر 40 درصد از کل دارایی‌های صندوق
1-4 اوراق بهادار تضمین شده توسط یک ضامن حداکثر 30 درصد از کل دارایی‌های صندوق
2- سهام، حق تقدم سهام و قرارداد اختیار معامله سهام پذیرفته شده در بورس تهران یا بازار اول و دوم فرا بورس ایران و گواهی سپرده کالایی پذیرفته شده در بورس حداقل 5 درصد و حداکثر 20 درصد از کل دارایی‌های صندوق
2-1 سهام و حق تقدم سهام منتشره از طرف یک ناشر حداکثر پنج درصد از کل دارائی های صندوق
2-2 سهام و حق تقدم سهام منتشره از طرف یک ناشر و قرارداد اختیار معامله همان سهام حداکثر 5 درصد از کل دارایی های صندوق
2-3 سهام، حق تقدم سهام و قرارداد اختیار معامله سهام طبقه بندی شده در یک صنعت حداکثر 5 درصد از کل دارایی های صندوق
2-4 سهام، حق تقدم سهام و قرارداد اختیار معامله سهام پذیرفته شده در بازار اول و دوم فرابورس ایران حداکثر 5 درصد از کل دارایی‌های صندوق
2-5 اخذ موقعیت خرید در قرارداد اختیار معامله سهام حداکثر 5 درصد از ارزش روز سهام و حق تقدم سهام صندوق
2-6 اخذ موقعیت فروش در قرارداد اختیار معامله خرید سهام حداکثر به تعداد سهام پایه موجود در پرتفوی مجاز سرمایه‌ گذاری صندوق در سهام
2-7 سرمایه گذاری در گواهی سپرده کالایی پذیرفته شده نزد یکی از بورس‌ها حداکثر 5 درصد از کل دارایی‌های صندوق
3- واحدهای سرمایه گذاری "صندوق های سرمایه گذاری" حداکثر 5 درصد از کل دارایی‌های صندوق و تا سقف 30 درصد ازتعداد واحدهای صندوق سرمایه ‌پذیر که نزد سرمایه‌ گذاران می ‌باشد.
** دستورالعمل نحوه صدور سرمایه گذاری
١ ) مراجعه به یکی از شعب صندوق سرمایه ‌گذاری بانک ایران زمین و تکمیل فرم درخواست صدور واحد سرمایه گذاری
٢ ) ارائه مدارک هویتی / معرفینامه یا وکالتنامه
٣ ) واریز به حساب بانکی صندوق و ارائه فیش واریز به نماینده مدیر در صندوق
٤ ) دریافت رسید واریز وجه از نماینده مدیر
٥ ) تحویل اعلامیه صدور و گواهی سرمایه گذاری حداکثر تا پایان دو روز کاری در محل ارائه درخواست به سرمایه گذار
** دستورالعمل نحوه ابطال سرمایه گذاری
١ ) مراجعه به یکی از شعب و تکمیل فرم درخواست ابطال واحد سرمایه گذاری
٢ ) تحویل گواهی سرمایه گذاری به همراه فرم درخواست ابطال واحد سرمایه گذاری به نماینده مدیر
٣ ) ارائه مدارک هویتی / معرفی نامه و وکالتنامه رسمی برای ابطال الزامی است
٤ ) تحویل رسید ابطال به سرمایه گذار یا نماینده قانونی وی
٥ ) صدور اعلامیه ابطال واحدهای سرمایه گذاری و تحویل به سرمایه گذار/ نماینده قانونی وی
** حساب‌های بانکی
کلیه دریافت‌ها و پرداخت‌های صندوق شامل وجوه حاصل از پذیره ‌نویسی اولیه و صدور واحد‌های سرمایه‌ گذاری پس از پذیره ‌نویسی اولیه، وجوه پرداختی بابت ابطال واحد‌های سرمایه‌گذاری و خرید اوراق بهادار، وجوه حاصل از دریافت سودهای نقدی اوراق بهادار و سپرده‌های بانکی و فروش اوراق بهادار، وجوه پرداختی به سرمایه‌گذاران و پرداخت هزینه‌های مربوط به صندوق، منحصراً از طریق حساب‌های مندرج در جدول زیر انجام می‌پذیرد.
این حسابها به تشخیص مدیر و توافق متولی افتتاح و کلیة پرداخت‌های صندوق از حساب‌های بانکی صندوق و به دستور مدیر صندوق صورت می‌پذیرد.
سرمایه گذار برای ارایه درخواست صدور واحد سرمایه گذاری باید وجوه مورد نیاز را به یکی از حساب های زیر واریز و رسید آن را به همراه فرم تکمیل شده درخواست صدور به نماینده مدیر در شعبه ارایه دهد.

پرتفوی یا سبد سرمایه گذاری چیست

سبد سرمایه گذاری - پرتفوی

پرتفولیو چیست؟ سبد سرمایه گذاری چیست؟ همان پرتفوی یا پورتفولیوی سرمایه گذاری است، اصطلاح «پرتفوی سرمایه‌گذاری» کمی پیچیده به نظر می‌رسد، اما برای ساخت یک سبد سرمایه‌ گذاری چند قدم کلیدی وجود دارد که کاملا با سبک زندگی شما مطابقت داشته باشد، چه بخواهید سبک زندگی آرامی داشته باشید یا بخواهید به شدت درگیر دارایی‌ های مالی خود باشید.

پرتفوی به زبان ساده

پرتفوی چیست؟ پورتفولیو آشنایی با سبدهای سرمایه‌گذاری سرمایه گذاری عبارت است از مجموعه ای از سرمایه گذاری ها با در نظر گرفتن برخی اهداف مالی (منطبق با یک استراتژی سرمایه گذاری) که در صورت وجود حداقل ریسک، حداکثر سود را می دهد. به طور خلاصه، پرتفوی یا سبد سرمایه گذاری می‌تواند هر گونه دارایی باشد که برای ایجاد حداکثر سود در صورت حداقل ریسک خریداری می‌شود. تعیین یک پرتفوی متعادل و نحوه چیدمان پرتفوی که اهداف سرمایه گذاری شخصی و تحمل ریسک شما را برآورده کند، یک عامل کلیدی موفقیت برای هر سرمایه گذار است. وقتی صحبت از سیاست های سرمایه گذاری می شود، سبدهای سرمایه گذاری را می توان به عنوان روش های استراتژیک و تاکتیکی دسته بندی کرد. هدف از سرمایه گذاری استراتژیک خرید دارایی های مالی در بلندمدت یا/و پردرآمد است. اما سرمایه گذاری تاکتیکی در واقع فرآیند خرید و فروش دارایی هایی است که سودهای کوتاه مدت دارند.

هدف اصلی یک سبد سرمایه گذاری، دریافت بهترین نتیجه در حوزه تحقق یک سیاست سرمایه گذاری پیشرفته از طریق انتخاب معتبرترین و سودآورترین سرمایه گذاری است. پورتفولیو (پرتفوی) از انواع مختلفی از دارایی های سرمایه گذاری تشکیل شده است.

انواع سبد های سرمایه گذاری (پرتفوی)

پس از اینکه با مفهوم پورتفولیو چیست آشنا شدید به سراغ انواع پرتفوی می رویم. انواع سبد سرمایه گذاری یا پرتفوهای سرمایه گذاری با روش تولید سود و میزان ریسک به این صورت تقسیم می شوند: محافظه کارانه (conservative)، میانه (moderate) ​​و تهاجمی (aggressive).

1- پورتفولیوی محافظه کارانه

پورتفولیوی conservative پرتفویی با ریسک متوسط ​​و بنابراین کم سودتر است که شامل وام های کوتاه مدت، اوراق قرضه و سایر ابزارها با حداقل ریسک است.

2- پورتفولیوی تهاجمی

پرتفوی تهاجمی، پرتفوی بسیار پرخطر و در مقابل بسیار سودآور است که عمدتاً از سهام تشکیل شده است. این نوع پرتفوی ها عموماً توسط سرمایه گذارانی مدیریت می شوند که آماده ریسک هستند و در مدیریت پرتفوی از نظر روانی تحمل نوسانات زیاد بازار را دارند.

3- پورتفولیوی میانه

در میان انواع پورتفولیو سرمایه گذاری، پرتفوی متوسط یا moderate ​​یک پرتفوی سهام متوسط است و به طور معمول از دارایی های پربازده، کم درآمد و در عین حال قابل اعتماد تشکیل شده است.

ریسک پرتفوی چیست؟ همان طور که از معنی پرتفوی بر می آید، هدف اصلی پرتفوی سرمایه گذاری این است که از مجموعه ای از دارایی های سرمایه گذاری، ویژگی های مطلوبی دریافت کند که اگر هر یک از آن دارایی ها بطور جداگانه مورد سرمایه گذاری واقع شوند، چنین ویژگی هایی نداشته باشند. هدف نهایی ایجاد یک سبد سرمایه گذاری، دستیابی به بهترین ترکیب از ریسک سرمایه گذاری و سود است. ریسک بازده دارایی به طور کلی با متغیر یا ناپایدار بودن بازده دارایی محاسبه می شود. ریسک سرمایه گذاری عمدتاً به وسیله یک استراتژی که به تنوع سرمایه گذاری شناخته شده است، کاهش می یابد. استراتژی سرمایه گذاری در دارایی های غیر مرتبط متنوع است که در معرض قرار گرفتن پرتفوی با هر یک از دارایی ها باعث محدود کردن آن می شود و کمک می کند که به بازده پایدارتری دستیابی پیدا کنید. به عبارت دیگر، متنوع سازی دارایی ها در یک سبد باعث می شود که هرگاه ارزش یک دارایی به شدت کاهش پیدا کند، ارزش کل سبد کاهش کمی داشته باشد.

برای اینکه پرتفوی خود را بسازید در قدم اول باید پلتفرم معاملاتی خود را متناسب با اهداف و نیازمندی های خود انتخاب کنید تا معامله موفقیت آمیزی داشته باشید.

طبقه بندی انواع پرتفوی سرمایه گذاری

  • براساس درجه تجسم: غیر مادی و مادی
  • براساس انقضای سرمایه گذاری: کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت
  • مطابق سودآوری: سرمایه گذاری های پربازده، با درآمد متوسط و زیان ده (سرمایه گذاری در پروژه های اجتماعی و زیست محیطی که به دنبال سود نیستند)
  • مطابق ویژگی مشارکت در سرمایه گذاری: سرمایه گذاری مستقیم (سرمایه گذار بطور مستقیم در انتخاب سرمایه پذیر دخیل است)، سرمایه گذاری غیرمستقیم (صندوق های سرمایه گذاری، مشاورین، صندوق های سرمایه گذاری مشترک و … سرمایه پذیر را تعیین می کنند)
  • براساس میزان ریسک: سرمایه گذاری با ریسک بالا، با ریسک متوسط، کم ریسک و سرمایه گذاری بدون ریسک
  • براساس نوع سرمایه پذیر: واقعی (خرید سرمایه واقعی)، مالی (سرمایه گذاری در سهام، اوراق قرضه و سایر اوراق بهادار)، سفته بازی (خرید دارایی ها، ( جفت ارزها ،فلزات گرانبها، سهام و …) استثنائا برای کسب سود از طریق تغییرات احتمالی قیمت آنها در آینده)
  • براساس میزان نقدینگی: نقدینگی بالا (در مدت زمان کوتاهی تبدیل به پول نقد می شوند)، نقدینگی متوسط (ممکن است بین 1 تا 6 ماه تبدیل به پول نقد شوند)، نقدینگی کم (پس از 6 ماه به پول نقد تبدیل می شوند)، بدون نقدینگی (به خودی خود نقد نمی شوند و فقط به عنوان بخشی از یک دارایی نقد می شوند)

سرمایه گذار در روند فعالیتش در انتخاب سرمایه پذیر دارای خصوصیات مختلف دچار مشکل می شود. اکثر آنها فرض می کنند که یک مجموعه خاصی از سرمایه گذاران - یا به عبارت دیگر یک سبد سرمایه گذاری- باید شکل بگیرد. ابزارهای سرمایه گذاری بیشماری وجود دارند که یک سبد سرمایه گذاری را تشکیل می دهند، اما اصلی ترین آنها عبارتند از سهام، اوراق قرضه، طلا، ارزها و املاک.

مدیریت پرتفوی چیست - آموزش ساخت سبد سرمایه گذاری

مرحله 1: تعیین سیاست سرمایه گذاری و نوع پورتفولیوی سرمایه گذاری

درک وضعیت مالی فعلی، انتخاب یک سیاست سرمایه گذاری و نوع پورتفوی مربوطه، اولین گام برای ساخت سبد سرمایه گذاری شماست. به طور کلی، یک فارغ التحصیل تازه وارد در ابتدای کار خود باید استراتژی پورتفولیوی متفاوتی از یک فرد متاهل 60 ساله و دارای فرزند داشته باشد. به عبارتی باید با نوع ترکیب سبد سرمایه گذاری آشنا باشید.

مرحله 2: تعیین استراتژی مدیریت سبد سرمایه گذاری

دو رویکرد اساسی برای مدیریت پورتفولیو وجود دارد که شامل استراتژی مدیریت پورتفولیوی فعال (سرمایه گذاری فعال) و استراتژی مدیریت پورتفولیو منفعل (سرمایه گذاری غیر فعال) می شود. مدیریت سبد سرمایه گذاری فعال شامل هزینه‌ های بالاتری است آشنایی با سبدهای سرمایه‌گذاری و بر بهره‌ گیری از ناکارآمدی‌ های بازار تاکید دارد، در حالی که مدیریت دارایی‌ های غیر فعال سرمایه‌ گذاری‌ های کم‌ هزینه‌ ای هستند که برای بلندمدت نگهداری می‌ شوند.

مرحله 3: تجزیه و تحلیل دارایی ها و ساخت سبد سرمایه گذاری

برای قرار دادن دارایی‌ها در سبد سرمایه‌ گذاری، معیارهای کلی مثل نسبت‌های سودآوری، ریسک و نقدینگی آن‌ها وجود دارد. برای اختصاص دادن دارایی مورد نظر شما راه های مختلفی وجود دارد.

خرید درصد کمی از سهام شرکت وعده این را می دهد که شما هم از رشد شرکت سود می کنید، اما ریسکش بالا است زیرا ممکن است سهام ارزش شان را نیز از دست بدهند. خریداران سهام معمولاً برای به حداقل رساندن ریسک، برای سرمایه گذاری در سهام از وجوه استفاده می کنند.

اوراق قرضه (bonds) امن تر و در عین حال کمتر سودآور در نظر گرفته می شوند. همچنین می توان آنها را به عنوان سرمایه گذاری با درآمد ثابت نام برد.

این صندوق ها برخلاف سهام فردی، امکان خرید وجوه متقابل را به شما می دهند، تنوع فوری را به پرتفوی خود اضافه کنید. برخی از آنها نیاز به مدیریت فعال دارند، در حالی که برخی دیگر نیازی ندارند. برای مثال، صندوق‌های شاخص و صندوق‌ های سرمایه گذاری قابل معامله (ETF) در بورس سعی می‌کنند عملکرد یک شاخص فارکس بازار خاص را مطابقت دهند. صندوق های ETF مانند سهام فردی، می توانند به طور فعال در طول روز معاملاتی در فارکس معامله شوند، در حالی که صندوق های شاخص را فقط می توان با قیمت تعیین شده در پایان روز معاملاتی خرید و فروش کرد.

مرحله 4: اندازه گیری عملکرد پورتفولیو

شما باید اثربخشی یک سبد سرمایه گذاری یا پورتفولیو سرمایه گذاری را از نظر مقایسه سودآوری و ریسک واقعی ارزیابی کنید. بازده پورتفولیو تنها بخش کوچکی است. بدون ارزیابی بازده ریسک آنها، سرمایه گذار نمی تواند کل تصویر سرمایه گذاری را ببیند.

مرحله 5: تعادل پورتفولیوی خود را به موقع انجام دهید

با گذشت زمان ممکن است اهداف سرمایه گذاری شما تغییر کند یا آنچه که قبلا روی آن سرمایه گذاری کرده اید خراب شود. به همین دلیل است که حسابرسی یک پرتفوی برای ارزیابی اینکه محتوای آن با وضعیت اقتصادی تغییر یافته، یا با کیفیت سرمایه گذاری اوراق بهادار و اهداف سرمایه گذار مغایرت نداشته باشد، حیاتی است و مبحث مهمی در آموزش مدیریت پرتفوی به حساب می آید.

چرا معامله سبد در بازارهای مالی

همراه با توسعه ابزارهای ترکیبی شخصی PCI (که از طریق روش GeWorko ایجاد می شود)، فرصت مناسبی برای معامله سبدهای سرمایه گذاری شامل دارایی های مختلف در بازارهای مالی، بجای معامله جداگانه ابزارها ایجاد شده است. از طریق این فناوری، معامله سبد (portfolio) مبتنی بر دو سبد سرمایه گذاری مثل معامله جداگانه ابزارهای مالی انجام می شود، به طوری که یک دارایی (سبد سرمایه گذاری پایه یا base portfolio) به عنوان بخش پایه عمل می کند و دارایی دیگر (سبد سرمایه متقابل یا qute portfolio) به عنوان بخش متقابل عمل می کند. معاملات پرتفوی در مقایسه با معاملات تعداد زیادی اوراق بهادار فردی کارآمدتر است. در نتیجه این نوع معامله یک راه عالی برای متعادل کردن مجدد پورتفولیو به آسانی و همچنین با اطمینان بیشتر است.

علاوه بر این، معامله گر این فرصت را در اختیار دارد که معامله ابزارهای منحصر به فرد خود را که در برابر نوسانات بازار مقاوم هستند، پیش بینی کند، ترکیب بهینه سود و ریسک را پیش بینی کند و رفتار ابزارهای خود را بر اساس داده های تاریخی تجزیه و تحلیل کند. معاملات پرتفوی از طریق این فناوری تنها در پلتفرم معاملاتی حرفه ای نت ترید ایکس (NetTradeX) امکان پذیر است.استراتژی پرتفوی شما چیست و چطور مدیریت سبد سهام را انجام می دهید؟

آشنایی کامل با سرمایه گذاری در اوراق بهادار با درآمد ثابت

اگر نمی‌خواهید ریسک سرمایه گذاری یا سایر ابزارهای مالی پر تنش را بپذیرید، پیشنهاد می‌کنیم با اوراق درآمد ثابت آشنا شوید؛ ممکن است بعد از آشنایی با این اوراق، شیوه سرمایه‌گذاری خود را تغییر بدهید.
مسلماً هیچ سرمایه گذاری حاضر به از دست دادن اصل سرمایه خود شخص نیست. به‌طور کلی سرمایه‌گذاران در مواجهه با ریسک به دو دسته ریسک‌پذیر و ریسک‌گریز تقسیم خواهند شد. افراد ریسک گریز به هر دلیل حاضر به پذیرش ریسک نمی باشد و تمایل دارند ضمن حفظ اصل سرمایه خود، سودی احتمالا بیشتر از سود معمول بانکی دریافت کنند. یکی از بهترین راهکارهای سرمایه‌گذاری برای این دسته از افراد، اوراق با درآمد ثابت می باشد.

اوراق با درآمد ثابت؟

اوراق با درآمد ثابت یکی از انواع اوراق بهادار می باشد که ناشر آن تعهد می‌دهد تا تاریخ سررسید اوراق و در دوره‌های زمانی معین، مقادیر ثابتی را به خریداران این اوراق بپردازد. همچنین در تاریخ سررسید اصل پول به خریداران اوراق بازگردانده خواهد شد. این اوراق تقریبا بدون ریسک بوده و بازده آن کمتر از سهام و کمی بیشتر از سپرده‌های بانکی است.

صندوق‌های سرمایه گذاری با درآمد ثابت

سرمایه‌گذاران علاوه بر خرید مستقیم اوراق درآمد ثابت، می‌توانند در صندوق‌های با درآمد ثابت نیز سرمایه گذاری بکنند. این صندوق‌ها با ایفای نقش واسطه مالی، سرمایه‌گذاری افراد کم‌تجربه را از حالت مستقیم به غیرمستقیم تبدیل می کنند و علاوه بر آن مزایای متعددی را برای سرمایه‌گذار و همچنین بازار سرمایه فراهم کنند.
مدیران این صندوق‌ها منابع مالی حاصل از فروش واحدهای خود را بیشتر به خرید اوراق بهادار بدون ریسک مثل اوراق خزانه، اوراق مشارکت، اوراق اجاره و… اختصاص می‌‏یابد تا بتوانند سود مشخص با دامنه‌ی نوسان اندک را برای سرمایه‌گذاران فراهم می کنند.

اوراق بدهی

معمولاً دولت‌ها و شرکت‌ها برای تأمین منابع مالی مورد نیاز خود، با فروش اوراق بدهی به عامه‌ی مردم، از آن‌ها وام می‌گیرند. اوراق بدهی به‌منظور تأمین مالی بنگاه‌های اقتصادی منتشر خواهند شد. اوراق بدهی ممکن است کوپن پرداخت سود داشته باشند که در این صورت به صورت دوره‌ای به دارنده این اوراق، مبلغ مشخص تحت عنوان سود پرداخت خواهد شد.
لازم به ذکر است دارنده اوراق بدهی سهمی در مالکیت شرکت نخواهند داشت، لذا در تصمیم‌گیری شرکت، حق رأی ندارد. مهمترین اطلاعاتی که از اوراق بدهی می‌توان کسب کرد عبارت‌اند از:
تاریخ سررسید
ارزش اسمی
نرخ سود اسمی
قیمت بازاری
بازده تا زمان سررسید
گواهی سپرده
گواهی سپرده نوعی اوراق با درآمد ثابت می باشد که خریدار این اوراق می‌تواند سود سپرده را دریافت کند. مهمترین مشخصه گواهی سپرده تاریخ سررسید و نرخ سود ثابت آن است. این گواهی معمولاً توسط بانک منتشر می‌شود، بنابراین تضمین اصل مبلغ سپرده و سودهای پرداختی به عهده‌ی بانک می‌باشد.
تاریخ سررسید گواهی سپرده معمولاً بین یک سال تا پنج سال است. سود پرداختی به دارندگان سپرده به‌صورت دوره‌ای از طریق کوپن‌های گواهی‌های سپرده پرداخت می‌شود. این روش را اغلب افرادی انتخاب می‌کنند که انتظار کسب سود قطعی به‌صورت دوره‌ای (ماهانه یا هر سه ماه یک‌بار) داشته باشند.

مزایای سرمایه گذاری در اوراق با درآمد ثابت

۱) کمترین ریسک
این صندوق‌ها به دلیل سرمایه‌گذاری در بخش‌های مطمئن و کمترین میزان ریسک، دارای نوسانات پایین و شیب ملایم نرخ سود و در نتیجه دارای ریسک کمتر می باشند. مناسب برای افرادی است که سرمایه گذاری کم ریسک را انتخاب کرده‌اند.
۲) سودهای دوره‌ای بعلاوه تضمین حفظ اصل سرمایه
علاوه بر مقادیری که در دوره‌های زمانی معین به خریداران این اوراق داده خواهد شد، تاریخی تحت عنوان زمان سررسید تعیین‌شده که اصل پول به خریدار اوراق برگردانده شود. مشخص بودن این تاریخ به سرمایه‌گذار امکان برنامه‌ریزی جهت سرمایه‌گذاری‌های آتی را خواهد داد.
۳) تنوع سبد سرمایه گذاری
یکی از مهمترین نکات در سرمایه گذاری تقسیم دارایی‌ها یا تشکیل سبد از دارایی‌های متنوع می باشد. تقسیم دارایی باعث می‌شود تا ریسک سرمایه‌گذاری به‌طور محسوسی کاهش بیابد. هر چه سبد دارایی‌هایتان متنوع‌تر شود، سرمایه گذاری مطلوب‌تری خواهید داشت. خرید اوراق با درآمد ثابت نقش بسزایی در کاهش ریسک سبد شما ایفا می کند.
۴) اولویت در صورت انحلال شرکت
از دیگر مزایای سرمایه گذاری در اوراق با درآمد ثابت می باشد که در صورت ورشکستگی یک شرکت، اولویت پرداخت پول با دارندگان اوراق با درآمد ثابت می باشد.

مدیریت پورتفوی سرمایه‌گذاری (سبد سرمایه‌گذاری) چیست؟ آموزش عملی

مدیریت پرتفوی سهام پورتفولیو

برداشت اغلب افراد از “ ریسک ” شامل ذهنیتی عمدتاً منفی است؛ بااین‌حال، در دنیای سرمایه‌گذاری، ریسک امری ضروری و جدایی‌ناپذیر از عملکرد مطلوب است، پس چاره‌ای جز پذیرش ریسک نداریم؛ یکی از روش‌های بدیهی برای کاهش ریسک و افزایش سود سرمایه‌گذاری همان ضرب‌المثل عامیانه‌ی معروف است که «همه‌ی تخم‌مرغ‌هایت را در یک سبد نگذار!». همین مفهوم ساده ما را به سمت سرمایه‌گذاری در زمینه‌های متعدد برای کاهش ریسک سوق می‌دهد، تا اگر به هر دلیل یکی از سرمایه‌گذاری‌ها در معرض ریسک قرار گرفت، سود سرمایه‌گذاری دیگر، ضرر اول را جبران نماید.

حال به‌عنوان یک سرمایه‌گذار مستقل یا مدیر یک مؤسسه‌ی مالی و سرمایه‌گذاری چگونه می‌توان سبد سرمایه‌گذاری را به نحوی مدیریت نمود تا کمترین ضرر متوجه سرمایه‌ها شده، متناسب با میزان تحمل ریسک و علایق سرمایه‌گذار، بهترین بازده را نیز کسب نمود؟ ابتدا بخوانیم پورتفو یعنی چه.

تعریف پورتفوی یا سبد سرمایه‌گذاری

پورتفولیو یا سبد سرمایه مجموعه‌ای از سرمایه‌گذاری‌های مالی مانند سهام، اوراق قرضه ، کالاها، وجه نقد و معادل‌های نقدی (همچون گواهی‌های سپرده) و انواع دیگر دارایی است که هر فرد حقیقی یا مدیر پورتفو بر مبنای دانش، تحقیقات و تجربه‌ی خود درباره‌ی زمان، محل، ترتیب و وزن‌دهی به هرکدام از اقلام سرمایه‌گذاری در سبد، تصمیم می‌گیرد. این سرمایه‌گذاری‌ها می‌تواند در صندوق‌های سرمایه‌گذاری سرمایه ثابت (closed-end funds)، صندوق‌های شاخصی ، صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETF) و … نیز صورت گیرد.

مدیریت پورتفولیو یا پرتفوی (Portfolio Management) چیست؟

مدیریت پورتفولیو یا پرتفویی هنر و علم انتخاب و نظارت جامع برگزیده‌ای از سرمایه‌گذاری‌ها است که اهداف بلندمدت مالی و تحمل ریسک مشتری، شرکت یا مؤسسه را برآورده می‌کند. در مقایسه با افراد حقیقی که خودشان انتخاب می‌کنند با چه سهام و دارایی‌هایی پورتفولیوهای خود را بسازند و مدیریت کنند، مدیران دارای مجوز حرفه‌ای پورتفو، با دانش و تجربه‌ی بیشتر، به نمایندگی از مشتریان کار می‌کنند. هدف نهایی مدیر پورتفولیو به حداکثر رساندن بازده مورد انتظار سرمایه‌گذاری در سطحی از ریسک است که مناسب مقدار سرمایه و میزان ریسک‌پذیری مشتریان باشد.

مدیریت پورتفولیو مستلزم توانایی در تشخیص طیف وسیعی از موارد از جمله نقاط قوت و ضعف، فرصت‌ها و تهدیدها در سرمایه‌گذاری است. این انتخاب‌ها شامل بده‌بستان‌هایی است مابین بدهی و دارایی، سرمایه‌گذاری داخلی در مقابل خارجی یا پذیرش ریسک برای رشد در مقابل حفظ دایره‌ی امنیت.

آشنایی با وظایف مدیر پورتفوی سهام و انواع آن

مدیریت پورتفولیو عبارت است از انتخاب، اولویت‌بندی و کنترل برنامه‌ها و پروژه‌های یک سازمان، در راستای اهداف استراتژیک و ظرفیت ارائه آن. هدف ایجاد تعادل بین اجرای طرح‌های تغییر و حفظ کسب‌وکار به طور معمول، در عین بهینه‌سازی بازگشت سرمایه است.

انواع مدیریت پورتفولیو یا پرتفوی سهام

مدیریت پورتفولیو ممکن است ماهیت منفعل یا فعال داشته باشد که در ادامه به توضیح تفاوت این دو می‌پردازیم.

  • مدیریت فعال پرتفوی پورتفولیو: هدف مدیر سبد فعال، کسب بازدهی بهتر از آن چیزی است که بازار دیکته می‌کند. این امر مستلزم خریدوفروش سهام و سایر دارایی‌ها به‌صورت استراتژیک، در تلاش برای سبقت از بازده میانگین بازار یا عملکرد یک شاخص خاص است. در مدیریت فعال پورتفو تمرکز بر جو بازار، تغییرات اقتصادی، چشم‌اندازی سیاسی و اخبار است؛ بدین معنی که مدیر فعال پرتفو برای تشخیص زمان مناسب خریدوفروش و محل مناسب برای سرمایه‌گذاری‌ها، همیشه در تلاش برای استفاده از بی‌نظمی‌های ایجاد شده در بازار است؛ اما این روش هم پرریسک‌تر است هم معاملات متعدد و پی‌در‌پی هزینه‌های سبدگردانی بالاتری را رقم خواهد زد.
  • مدیریت منفعل پورتفولیو یا پرتفوی: این نوع مدیریت سبد که به آن مدیریت صندوق شاخصی نیز می‌گویند به دنبال تطبیق با میانگین بازده بازار از طریق تقلید از ساختار یک یا چند شاخص خاص است. در واقع مدیریت غیرفعال پورتفو ممکن است شامل سرمایه‌گذاری در یک یا چند صندوق شاخصی بورسی (index funds) با یک استراتژی بلندمدت باشد که مدیر آن را تنظیم و برای مدت طولانی به‌صورت منفعل در آن سرمایه‌گذاری می‌نماید؛ به این کار شاخص‌سازی (indexing) می‌گویند. بدین ترتیب ریسک‌ها و هزینه‌های معاملات در این مدل مدیریت پورتفو، بسیار کمتر از مدل فعال است.

به این روش که برای بهینه‌سازی ترکیب دارایی‌ها استفاده می‌شود تئوری مدرن پورتفولیو (modern portfolio theory یا به‌اختصار MPT) می‌گویند.

برای آشنایی با این دو مدل مدیریت پورتفوی، مقایسه‌ی آنها با هم و مثال‌های هرکدام از شما دعوت می‌کنم مقاله‌ی ” مدیریت فعال و منفعل پورتفو، معایب و مزایا” را در سایت آکادمی دانایان مطالعه فرمایید .

عناصر کلیدی مدیریت پرتفوی سهام یا پورتفولیو

تخصیص دارایی‌ها در مدیریت پرتفوی (Asset Allocation)

تنوع‌بخشی در مدیریت پرتفوی (Diversification)

بازنگری و توزین مجدد در مدیریت پرتفوی (Rebalancing)

سخن پایانی آکادمی دانایان

ممکن است انتخاب شما این باشد که سبد سرمایه‌تان را خودتان مدیریت کنید یا به یک مدیر مالی، مشاور مالی یا یک متخصص مالی دیگر اجازه دهید سبد شما را مدیریت کند. سعی در کاهش ریسک با تخصیص سرمایه‌گذاری‌ها در بین ابزارهای مالی، صنایع و دسته‌های دیگر تحقق می‌یابد. هدف مدیریت پورتفو به حداکثر رساندن بازده سبد، با سرمایه‌گذاری در حوزه‌های مختلف است که هرکدام واکنش متفاوتی به یک رویداد دارند. اهداف شما برای آینده، شخصیت شما و میزان تحمل شما برای پذیرش ریسک، همگی عواملی هستند که در تصمیم‌گیری در مورد چگونگی ساختن پورتفوتان نقش دارند.

پرتفوی یا سبد ارز دیجیتال چیست و چگونه بسازیم یا بخریم؟

بهترین سبد ارز دیجیتال را چگونه باید بسازیم؟ هر کسی را بهر کاری ساخته‌اند! بله؛ همه ما که ترید نیستیم و نخواهیم شد. بسیاری از ما ساخته شده‌ایم که سبد یا پرتفوی (پورتفولیو) از ارز دیجیتال درست کنیم و آن را برای چند سال نگه داریم. پورتفولیو ارز دیجیتال که هدف از آن نگهداری در بلند مدت است، می‌تواند مزایای زیادی داشته باشد. از بسیاری لحاظ از ترید مناسب‌تر است. اینکه پرتفوی ارز دیجیتال چیست و چگونه بسازیم یا بخریم از جمله موضوعاتی هستند که در ادامه به آن‌ها خواهیم پرداخت. پرسش‌های خود را می‌توانید در بخش نظرات با ما در میان بگذارید.

سبد ارز دیجیتال یا پرتفوی ارز دیجیتال چیست؟

در طول دهه گذشته بیت کوین بهترین عملکرد را در میان تمام دارایی‌های جهان داشت. بیت کوین و بزرگ‌ترین ارزهای دیجیتال از نظر ارزش بازار در مقایسه با تمام سهام شرکت‌های موجود در بازار و همچنین طلا و سایر کالاها بیشترین بازده سرمایه‌گذاری (ROI) را داشتند.

اولین صرافی بیت کوین در سال ۲۰۱۱ فعالیتش را شروع کرد. اما بیت کوین تا سال ۲۰۱۷ چندان مورد توجه قرار نگرفت. در آن هنگام قیمت هر بیت کوین در ماه ژانویه حدود ۱۰۰۰ دلار بود و تا ماه دسامبر به ۲۰۰۰۰ دلار رسید. این آشنایی با سبدهای سرمایه‌گذاری یعنی رشدی ۲۰ برابری در کمتر از یک سال!

در حالی که تمام جهان از هجوم مردم برای خرید این طلای دیجیتال شگفت زده شده بود، بسیاری از دارندگان بیت کوین حتی یک ساتوشی (کوچک‌ترین واحد بیت کوین) از دارایی خود را نفروختند زیرا به آن به دید یک سرمایه‌گذاری بلندمدت یا به اصطلاح جامعه رمز ارزها «هولد کردن» به آن نگاه می‌کردند.

در این راهنما به چگونگی اجرای این روش سرمایه‌گذاری یعنی ساخت یک پورتفوی یا سبد بلند مدت از ارزهای دیجیتال خواهیم پرداخت.

سرمایه‌گذاری بلند مدت همانگونه که از نامش پیداست به معنی داشتن دید بلند مدت به سرمایه‌گذاری است. ممکن است هر کس تعریف متفاوتی از عبارت «بلند مدت» داشته باشد. در بازار سهام این عبارت به معنای نگه داشتن یک دارایی برای چندین سال است.

اما با توجه به ماهیت پرنوسان و حرکات قیمتی شدید ارزهای دیجیتال، می‌توانیم این عدد را به چند ماه یا یک سال تقلیل کنیم. اگر به بازار سهام نگاه کنیم متوجه می‌شویم که سرمایه‌گذار افسانه‌ای، وارن بافت، به دلیل مزایای متعدد سرمایه‌گذاری بلند مدت طرفدار این روش است.

چرا پورتفولیو بلند مدت خوب است؟

در ادامه به مزایای یک سبد بلند مدت از ارز دیجیتال پرداخته شده است.

تاریخ تکرار می شود!

داده‌های آماری تاریخی یک اقتصاد در حال رشد نشان داده است که این روش سرمایه‌گذاری سودآوری خوبی دارد. از آنجا که اقتصاد در طول زمان در حال گسترش است، بازارها معمولاً در طولانی مدت روند صعودی را طی می‌کنند.

البته بازار رمز ارزها داستان متفاوتی دارد. با این حال هودلینگ (HODLing) و میانگین سازی هزینه به دلار (Dollar Cost Averaging) یه به زبان ساده همان خرید پله ای ثابت کرده است که حتی در بازار نوپای رمز ارزها هم بهترین استراتژی سرمایه‌گذاری است.

کاهش کارمزدهای معاملات

اگر رویکرد معاملاتی فعالی در سرمایه گذاری دارید، احتمالاً کارمزدهای معاملات سود شما را کاهش دهد، به ویژه هنگامی‌که معاملات‌تان را با مارجین و لورج انجام می‌دهید.

با داشتن یک استراتژی سرمایه گذاری بلند مدت، پس از خریداری کردن رمز ارزها تنها کاری که باید بکنید این است که صبر کنید. به جز هزینه‌های اولیه معامله دیگر لازم نیست در آینده هزینه‌ای پرداخت کنید.

شما نمی‌توانید زمان بازار را کنترل کنید

وارد شدن به بازار و خارج شدن از آن ممکن است به معنای از دست دادن روزهایی باشد که در آنها سودهای زیادی حاصل می‌شود. از دست دادن بهترین روز بیت‌کوین در سال ۲۰۱۹، که ۲۶ اکتبر بود – به معنای از دست دادن سود بالقوه‌ی ۴۲ درصدی بود.

با داشتن یک استراتژی سرمایه گذاری بلند مدت لازم نیست نگران حاضر بودن در پوزیشن‌تان باشید. با در نظر داشتن این واقعیت، به شما توصیه می‌کنیم برای اجتناب از نوسانات شدید، پورتفولیوی خود را نه یک باره، بلکه به کمک روش میانگین سازی هزینه به دلار (DCA) به صورت پله‌ای خریداری کنید.

اول امنیت رمز ارزی

فعال نبودن در معامله به این معنی است که نیازی به نگه داشتن وجوه دیجیتال‌تان در صرافی‌ها ندارید، بلکه بهتر است آنها را با خیال راحت در یک کیف پول سخت‌افزاری نگه دارید. همانطور که می‌دانید صرافی‌ها اهداف جذابی برای هکرها هستند و تقریباً همه صرافی‌های پیشرو در نتیجه حملات هکرها متضرر شده‌اند.

چگونه بهترین سبد سرمایه گذاری ارز دیجیتال بسازیم؟

در ادامه به نکات مهم در خصوص خرید و ساختن یک سبد یا پرتفوی ارز دیجیتال بلند مدت پرداخته‌ایم. اکنون که با مزایای استراتژی سرمایه‌گذاری بلند مدت آشنا شدید، لازم است به این سوال فکر کنید که باید کدام رمز ارزها را به پرتفولیوی بلند مدت‌تان اضافه کنید یا این که پورتفولیوی خود را چگونه بسازید.

ابتدا بیایید با برخی از شاخص‌هایی آشنا شویم که می‌توانیم برای سنجیدن پتانسیل رمز ارزها در بلند مدت استفاده کنیم. در ادامه تنها با چند نمونه از این معیارها آشنا می‌شویم.

ارزش بازار ارز دیجیتال مورد نظر

ارزش بازار یا سهم بازار را می‌توان به عنوان نسبت کل ارزش بازار یک رمزارز نسبت به ارزش کل بازار تعریف کرد.

سهم زیاد از بازار به طور معمول نشانه تسلط بر بازار است. به عنوان مثال سهم بازار بیت‌کوین در حال حاضر در حدود ۴۰ درصد از کل ارزش بازار رمز ارزها است. ما می‌توانیم از این رقم به عنوان شاخصی برای تعیین موفقیت بلند مدت رمز ارزها، از جمله بیت کوین، در پورتفولیوی خود استفاده کنیم. به پروژه‌هایی توجه کنید که ارزش بازار آنها بیش از یک میلیارد دلار است.

پروژه‌هایی با ارزش بازار کم، مثلاً چند ده میلیون دلار، به راحتی تحت تاثیر قرار می‌گیرند. با این حال، آنها نیز می‌توانند پتانسیل رشد داشته باشند. برای بررسی یک ارز دیجیتال تحلیل فاندامنتال بسیار مهم است.

کاربرد ارز دیجیتال مورد نظر

هنگام گمانه‌زنی در مورد ماندگاری یک رمزارز تا چند سال آینده باید از خود بپرسیم که آیا این رمزارز مفید است و این پروژه کاربران زیادی دارد؟

دومین رمزارز بزرگ بر اساس ارزش بازار یعنی اتریوم، نمونه‌ای از این کاربرد است. ارزش کاربردی اتریوم ناشی از این قابلیت است که این رمز ارز به توسعه دهندگان اجازه می‌دهد تا اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز (dApps) را بر بستر بلاکچین آن بسازند.

بایننس کوین (BNB) یک نمونه دیگر است. بایننس کوین به عنوان توکن کاربردی بزرگ‌ترین صرافی از نظر حجم معادله، یعنی بایننس، مورد استفاده قرار می‌گیرد. از این توکن برای پرداخت کارمزدهای صرافی بایننس و همچنین مشارکت در عرضه اولیه صرافی توسط بایننس استفاده می‌شود.

حجم معاملات و تراکنش‌های روزانه

برای اطمینان یافتن از اینکه یک رمز ارز مورد استفاده قرار می‌گیرد یا نه، می‌توانید تعداد تراکنش‌های روزانه و همچنین حجم آن را بررسی کنید. مواظب باشید تراکنش‌های واقعی را با تراکنش‌های تقلبی اشتباه نگیرید.

در زمان نوشتن این مطلب میانگین تعداد تراکنش‌های اتریوم در روز حدود ۱/۶ میلیون مورد است. بسیاری از این تراکنش‌ها مربوط به توکن‌های ERC-20 است. با این وجود این نشان می‌دهد که از این شبکه استفاده می‌شود.

توسعه مداوم

این یکی از جوانب بسیار مهم رمز ارزها و ساخت یک پرتفوی ارز دیجیتال است. اگر فناوری پشت یک رمز ارز مناسب هدف آن نباشد، این احتمال وجود دارد که در دراز مدت این رمز ارز شکست بخورد. اتریوم در کنار سافت و هارد فورک‌های متعدد در سال ۲۰۱۹ در حال کار کردن بر روی اثبات سهام (PoS) و راه‌اندازی اتریوم ۲.۰ است.

این پیشرفت فنی مثبت باعث افزایش احتمال روی آوردن به اتریوم شده و آن را به گزینه‌ی جذابی برای افزودن به پورتفولیو تبدیل می‌کند.

اخبار و احساسات بازار

اخبار مربوط به رمز ارزها که شامل گزارش‌هایی در مورد پروژه‌های خاصی هستند ممکن است بر عملکرد قیمت توکن، به ویژه توکن‌های دارای ارزش بازار کم تأثیر بگذارد.

بعضی از پروژه‌ها به لطف روش‌های بازاریابی موفق‌شان بیشتر مورد پسند رسانه‌ها هستند، در حالی که سایر پروژه‌ها این طور نیستند. مثلاً بودجه‌ی بازاریابی ترون احتمالاً بیشتر از بودجه مونرو است.

به همین دلیل بهتر است با دنبال کردن اخبار رمز ارزهای مربوط به پروژه‌های‌تان همیشه به روز باشید و همچنین احساسات بازار را زیر نظر بگیرید. همچنین به شما توصیه می‌کنیم با عضویت در وب‌سایت پروژه‌ی خود آخرین اخبار مربوط به توسعه‌ی رمز ارز را دریافت کنید.

موارد بالا تنها چند مورد از شاخص‌هایی است که می‌توانید برای پی بردن به ارزشمندی طولانی مدت رمز ارزها در نظر بگیرید. حالا می‌توانیم به چیدن پورتفولیوی مورد نظر بپردازیم. به عبارت دیگر تصمیم بگیریم آشنایی با سبدهای سرمایه‌گذاری از هر رمز ارز چند درصد در پورتفولیوی خود قرار دهیم.

ساخت بهترین سبد ارز دیجیتال: تخصیص ریسک

انتخاب یک رمز ارز خاص در درجه اول به میزان تحمل ریسک شما بستگی دارد. بازارهای جهانی را به عنوان مثال در نظر بگیرید؛ اگر تحمل ریسک شما خنثی باشد می‌توان گفت که یک پورتفولیوی مناسب برای یک شخص جوان شامل ۵۰ درصد سهام و ۵۰ درصد اوراق قرضه است.

معمولاً سهام در مقایسه با اوراق قرضه ریسک بیشتری داشته اما بازده بیشتری نیز دارند و این به دلیل نسبت ریسک به پاداش است. برعکس، اوراق قرضه دارایی‌های مطمئن‌تری هستند اما بازده کمتری دارند. تشکیل سبدی متشکل از هر دو دارایی باعث کاهش ریسک و افزایش بازده سرمایه‌گذاری برای افراد معمولی می‌شود.

اگر این تمهیدات را در دنیای ارزهای دیجیتال نیز اجرا کنیم متوجه وجود شباهت‌هایی میان این بازار و بازارهای سنتی خواهیم شد.

شاید بتوان گفت سرمایه‌گذاری در بیت کوین ریسک کمتری نسبت به سرمایه‌گذاری در آلت کوین‌های دارای ارزش بازار متوسط دارد. با توجه به این نکته می‌توانیم میزان تحمل ریسک خود را تعیین کرده و پورتفولیوی نهایی را بر اساس آن تشکیل داد.

به عنوان مثال یک پورتفولیوی بسیار پر ریسک ممکن است شامل ۸۰ درصد از رمز ارزهای دارای ارزش بازار متوسط یا کم و ۲۰ درصد بیت کوین باشد. بالعکس، یک پورتفولیوی بلند مدت امن‌تر می‌توان شامل ۹۰ درصد بیت کوین و ۱۰ درصد از آلت کوین‌های با ارزش بازار متوسط یا بالا باشد.

بنابراین برای تشکیل یک پورتفولیوی بلند مدت ابتدا باید میزان ریسک‌پذیری خودتان را مشخص کنید.

قبل از ادامه دادن باید اضافه کنیم که فرض اصلی ما در این مقاله این خواهد بود که بازار ارزهای دیجیتال با گذشت زمان رشد می‌کند. از این رو پورتفولیوی رمز ارزها باید بر اساس بیت کوین سنجیده شود و نه دلار.

به علاوه، و با در نظر گرفتن چرخه بازار ارزهای دیجیتال بهتر است وقتی قیمت بالا رفته است بیت کوین و دیگر ارزهای دیجیتال را بفروشید و سود آن را ذخیره کنید.

گذشته از بیت کوین، سال‌های گذشته به ما آموخت که اکثر آلت کوین‌ها با رکورد تاریخی قیمت خود فاصله زیادی دارند. بیشتر آلت کوین‌ها به مرور زمان ارزش خود را در برابر بیت کوین از دست می‌دهند. بعد از تخلیه شدن حباب قیمتی سال ۲۰۱۷ فقط چند آلت کوین توانستند به رکورد تاریخی خود برسند. دو مورد از این رمز ارزها را در نمونه پورتفولیوی ما مشاهده می‌کنید.

سرانجام، ما هنگام تهیه کردن یک پورتفولیو باید در آن تنوع ایجاد کنیم. با این حال، نباید رمز ارزهای زیادی را در پورتفولیو بگنجانیم و در نتیجه مدیریت کردن آنها از دستمان خارج شود.

ممکن است نمونه پورتفولیوهای پیشنهادی در این مقاله با پورتفولیو شما متفاوت باشد زیرا بدون شک عواملی مانند تحمل ریسک در افراد مختلف متفاوت خواهد بود. پورتفولیوی ارائه شده در این مقاله بر اساس مدل معامله‌گر سرشناس، کریپتو کوبِین، طراحی شده است. شما هم می‌توانید از این مدل برای ساخت پورتفولیوی بلند مدت‌تان استفاده کنید.

در زیر دو ترکیب پورتفولیوی متفاوت را مشاهده می‌کنید که از رمز ارزهای یکسان تشکیل شده‌اند. نکته متفاوت در مورد این دو پورتفولیو میزان ریسک آنهاست.

نمونه سبد یا پورتفولیو ارز دیجیتال

در زیر برای آشنایی بیشتر به طور نمونه دو مثال از یک سبد یا پرتفوی ارز دیجیتال با ریسک کم و یک سبد با ریسک بالا آورده شده است.

سبد ارز دیجیتال پیشنهادی ۱: ریسک کم

    ۸۰ درصد ۷ درصد ۶ درصد ۴ درصد ۳ درصد

سبد ارز دیجیتال پیشنهادی ۲: ریسک زیاد

  • بیت‌کوین ۵۰ درصد
  • اتریوم ۲۰ درصد
  • کاردانو ۱۵ درصد
  • شیبا ۱۰ درصد
  • ترون ۵ درصد

سخن آخر

سرمایه‌گذاری در بازار ارزهای دیجیتال بسیار جذاب است، اما در کنار آن باید امنیت سبد ارز دیجیتال خود را تضمین کنید. داستان‌های زیادی درباره به سرقت رفتن ارزهای دیجیتال به دلیل نداشتن امنیت کافی وجود دارد.

اکنون برای سرمایه‌گذاری در ارزهای دیجیتال زمان بسیار خوبی است و خیلی دیر نیست. رمز ارزها یک کلاس دارایی جدید بوده که در حال حاضر بازدهی بهتری نسبت به بازارهای سنتی دارد.

با این حال، داشتن استراتژی نیز بسیار مهم است. نداشتن یک برنامه سرمایه‌گذاری آماده می‌تواند خسارات سنگینی به همراه داشته باشد. رویکرد سرمایه‌گذاری بلند مدت یکی از استراتژی‌هایی است که می‌توانید انتخاب کنید. حتی می‌توانید رویکرد سرمایه‌گذاری بلند مدت را متناسب با سبک معاملاتی خودتان تغییر دهید. مهم‌ترین نکته این است که برای هر سناریویی که ممکن است پیش بیاید برنامه‌ریزی داشته باشید.



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.