تفاوت رمزارز با سایر شکل‌های پولی


آشنایی با بازار تجارت ارزهای دیجیتال و رمز ارزها

جزییات تازه درباره پول جدید ایران / تفاوت رمزپول ملی با رمزارز

اقتصادنیوز: انتشار رمزریال به مانند ریال در انحصار بانک مرکزی است؛ اما اغلب تصور می‌کنند رمزریال مانند سایر رمزارزها (coin) است که قابلیت سرمایه‌‌گذاری دارد که باید تأکید کرد رمزپول‌ها اینگونه نیستند.

جزییات تازه درباره پول جدید ایران / تفاوت رمزپول ملی با رمزارز

به گزارش اقتصادنیوز به نقل از فارس، بسیاری این تصور را دارند که رمزریال، مانند سایر رمزارزها (coin) است که قابلیت سرمایه‌ گذاری دارد اما رمزپول ها اینگونه نیستند.

بیش از یک دهه است که گرایش جدیدی در حوزه پولی دنیا با نام رمزارزها به وجود آمده که این روزها با افت و خیزی که دارد،‌ نمودِ بیشتری یافته است. رمز ارزها در حوزه رمزدارایی‌ها شناخته می ‌شوند.

فلسفه اصلی رمزارزها مبتنی بر تمرکززدایی تشکیل شده و این رمزارزها فضایی نوین را در حوزه پولی و سایر حوزه‌ها ایجاد کرده است. در حوزه پولی در هر کشوری گفته می شود، در صورتی که بانک‌ های مرکزی نباشند، تمام اسکناس‌ های رایج، سکه ‌ها و سایر موارد مرتبط از ارزش ساقط می‌ شوند. به عبارت دیگر، هر پولی که در هر کشوری تبادل می ‌شود، به اعتبار بانک مرکزی آن کشور ارزش می ‌یابد.

در حال حاضر فضایی در حوزه پولی کشورها ایجاد شده است که بانک مرکزی هیچ کشوری از رمزارزها پشتیبانی نمی‌ کند و این پول ها ارزش فیزیکی و پشتوانه ‌ای ندارد. در شرایط فعلی بانک های مرکزی در حال بررسی وضعیت این رمزارزها هستند؛ زیرا موضوع حاکمیت پولی در هر کشوری جز خطوط قرمز آن کشور به حساب می ‌آید.

شهریورماه موعد اجرای رمزریال

علی صالح آبادی، رییس کل بانک مرکزی، در بیست ‌و نهمین همایش سالانه سیاست‌های پولی و ارزی، از اجرای رمز ریال در آینده نزدیک خبر داد و گفت: طبق قولی که همکارانم در بانک مرکزی داده‌ اند، رمزریال از شهریور ماه به اجرا می‌ رسد.

رمزپول ها چگونه شکل گرفتند؟

پس از چندی بانک‌ های مرکزی از این فناوری و برخی ویژگی های آن که به حاکمیت پولی لطمه ‌ای وارد نمی ‌کند، استفاده کرده و مفهوم جدیدی ارائه کردند. براین اساس در صورتی که پول های سنتی را یک سر طیف و سمت دیگر آن را رمزارزها در نظر بگیریم، رمزپول بانک مرکزی (Central Bank Digital Currency) در میانه این دو طیف قرار دارد.

رمزپول های بانک مرکزی به مانند رمزارزها بی پشتوانه نیستند. در حال حاضر ۹۰ بانک مرکزی پروژه‌ ای را بر روی رمزپول بانک مرکزی تعریف کردند که برخی از آنها در مراحل تحقیقاتی قرار دارند و برخی دیگر مقررات را تصویب کرده ‌اند و آماده ارائه رمزپول هستند. تعدادی دیگر از بانک های مرکزی نیز ارائه اولیه و آزمایشی را آغاز کرده و در کشورهای معدودی نیز رمزپول عملیاتی شده و مردم آن کشورها می توانند در سطح کل کشور از رمزپول‌ ها استفاده کنند.

مهران محرمیان، معاون فناوری های نوین بانک مرکزی در این زمینه می گوید: در ایران از چند سال گذشته بررسی‌ ها در این حوزه را آغاز کردیم و از سال 1399 به حوزه مقررات گذاری ورود کردیم. نکته جالب توجه آنکه، رمزپول تنها دارای بُعد فنی نیست؛ بلکه دارای ابعاد نظارتی، اقتصادی، ارزی، ریالی و به خصوص حقوقی است که تمام این موارد مورد ارزیابی قرار گرفته و نهایتاً پس از جلسات مداوم تخصصی، مقررات رمزپول بانک مرکزی دی ماه سال 1400 در شورای پول و اعتبار به تصویب رسیده است.

محرمیان درخصوص نحوه اجرای رمزپول بانک مرکزی ادامه داد: از زمان تصویب مقررات به دلیل آنکه در زمان تصویب تغییراتی بر روی مقررات رخ می ‌دهد، فرصت زمانی برای اعمال آن تغییرات بر روی امور فنی لازم است و بانک های مشارکت ‌کننده نیز تغییرات را اعمال می ‌کنند و امیدواریم که ظرف مدت چند ماه رمزپول بانک مرکزی را به صورت آزمایشی عملیاتی و عرضه کنیم و آن را در اختیار مردم قرار دهیم.

وی تصریح کرد: شهروندان مختارند پول و درآمد خود را در شکل های مختلف نگهداری کنند و عموما افراد ترجیح می دهند که ترکیبی از اشکال مختلف دارایی (اسکناس، طلا، حساب بانکی و. ) را برای این منظور به کار برند. رمزریال در واقع یک انتخاب جدید به امکان ‌های شهروندان برای نگهداری دارایی اضافه می ‌کند و مردم می ‌توانند بخشی از پول خود را به صورت رمزریال نگهداری کنند و هر فرد می تواند با مراجعه به بانک، رمزریال در کیف پول الکترونیکی خود را دریافت کند. همچنین میزان رمزریال نگهداری شده در کیف پول بسته به نوع کیف پول (کیف پول تجاری یا شخصی) متفاوت خواهد بود.

معاون فناوری های نوین بانک مرکزی در خصوص مباحث نظارتی مرتبط با رمزریال ها می گوید: بحث نظارتی و ردیابی وجوه درخصوص رمزارزها و به ویژه رمزریال بانک مرکزی به دقت مورد توجه قرار گرفته است. در واقع طراحی به صورتی است که ردیابی وجوه به طور دقیق قابل انجام است و حتی در صورت سرقت اطلاعات رمز ریال و هک گوشی تلفن هوشمند توسط سارقین و هکرها امکان ردیابی وجود دارد و در نتیجه بالاترین سطح امنیت را می ‌توان برای رمزریال در مقایسه با اسکناس و حتی انتقال وجوه الکترونیک متصور بود.

هدف از ایجاد رمزریال چیست؟

به گفته کارشناسان اقتصادی، هدف از طراحی رمزریال در بانک مرکزی تبدیل اسکناس به یک موجودیت قابل برنامه‌ ریزی و برنامه‌ نویسی است و با این فرآیند پول دارای موجودیت هوشمند خواهد شد.

درباره تفاوت رمزپول با کارت های اعتباری باید گفت، کارت بانکی که در دسترس ما قرار دارد، به مثابه پول نیست و در واقع ابزار دسترسی ما به پول در حساب به صورت الکترونیکی است. ولی در رمزریالی که در داخل گوشی ما وجود دارد، بانک به عنوان شخص سوم و واسط که امکان انتقال وجه را فراهم می‌ کند، حذف می ‌شود و رمزپول مانند پول و اسکناس به صورت الکترونیک منتقل می شود.

تفاوت رمزپول ملی با رمزارز

در بسیاری از موارد زمانی که مردم عنوان رمزریال بانک مرکزی (رمزپول) را می شنوند، تصوری به مانند رمزارز برای آنها ایجاد می ‌شود. اما رمزریال یک رمزارز جهانی مانند بیت کوین و بی ‌پشتوانه و نیازمند استخراج نیست. تمام رمزارزهای جهانی نیز قابل استخراج نیستند، اما بیت‌ کوین به عنوان مشهورترین رمزارز قابلیت استخراج دارد.

البته انتشار رمزریال به مانند ریال در انحصار بانک مرکزی است. بسیاری این تصور را دارند که رمزریال، مانند سایر رمزارزها (coin) است که قابلیت سرمایه‌ گذاری دارد که باید تأکید کرد رمزپول ها اینگونه نیستند. زیرا هیچ فردی بر روی پول سرمایه ‌گذاری نمی‌ کند. به بیان بهتر رمزریال همچون اسکناس ابزار مبادله و یک ابزار پرداخت است.

رمز ریال چیست؟

رمز ریال چیست؟

رمز ریال واحد پولی است که قابلیت برنامه ریزی و برنامه نویسی داشته و از این طریق پول، موجودیت هوشمند خواهد داشت. در واقع هدف بانک مرکزی از ایجاد چنین واحد پولی، مقابله با رمزارزها است. طبق گفته بانک مرکزی، طی چند سال اخیر این بانک در مواجهه با رمزارزها، عملکرد منفی داشته است که این موضوع در حال بررسی می باشد. چرا که اقتصاد یک کشور در گرو حاکمیت پولی آن است. به همین خاطر بانک مرکزی تصمیم به ایجاد رویکرد جدیدی در این زمینه گرفت و تصمیم به ایجاد واحد پولی رمز ریال کرد. رمز ریال یا CBDC نوعی واحد پولی حد وسط ارز بانک مرکزی و رمزارزها است. برای آشنایی با این واحد پولی این مقاله را تا انتها مطالعه کنید.

رمز ریال چیست؟

رمز ریال چیست؟

با توجه به گسترش بلاک چین ها، دولت به این فکر فرو رفت که ارز دیجیتال خود را وارد این صنعت کند. هدف اصلی از ایجاد این واحد پولی، کاهش هزینه تراکنش های داخلی و بین المللی و شفافیت فعالیت های کاری است. ارز دیجیتال بانک مرکزی یا CBDC به صورت مجازی به ارز فیات اشاره می کند. CBDC یک تراکنش الکترونیکی یا ارز دیجیتال رسمی یک کشور است. همچنین این رمزارز توسط مرجع و قدرت پولی کشور یا بانک مرکزی صادر و تنظیم می شود. به این ترتیب آنها توسط معاهده، اعتماد و اعتبار کامل دولت صادر کننده حمایت می شوند. CBDCها می توانند اجرای سیاست های پولی و مالی را ساده کرده و مشارکت مالی در اقتصاد را با وارد کردن افراد غیربانکی به سیستم مالی بهبود بخشند. از آنجایی که این نوعی ارز متمرکز است، آنها می توانند به حریم خصوصی شهروندان نفوذ کنند. CBDCها در مراحل مختلفی از توسعه در سراسر جهان هستند.

ارزهای دیجیتال بانک مرکزی(CBDC) چگونه کار می کنند؟

ارز فیات اصطلاحی است که به ارز صادر شده توسط دولت اشاره دارد. این پول به صورت اسکناس و سکه است و به صورت قانون بوده که می توان از آن برای خرید و فروش کالا و خدمات استفاده کرد. ارز دیجیتال بانک مرکزی شکل مجازی ارز فیات است، به همین خاطر این نوع ارزدیجیتال، همانند ارز فیات از توافق، اعتماد و حمایت کامل دولت صادرکننده برخوردار می شود.

CBDC ها نشان دهنده ارزهای فیات هستند

هدف از ایجاد این ارزهای دیجیتال، ارائه راحتی و امنیت دیجیتال و همچنین گردش منظم و پشتیبان گیری از سیستم بانکداری سنتی است. آنها به گونه ای طراحی شده اند که به عنوان یک واحد حساب، ذخیره ارزش و وسیله مبادله برای معاملات روزانه عمل کنند. CBDC ها توسط اعتماد و عهد کامل دولت صادرکننده پشتیبانی می شوند، درست مانند ارز فیات. بانک مرکزی یا مقامات پولی (موسسه ای که ارز و عرضه پول یک کشور را مدیریت می کند) تنها مسئول عملیات آنها خواهد بود. البته ناگفته نماند تا سال 2011 در حدو 83 کشور درگیر رشد و توسعه این ارزهای دیجیتال بودند. البته هر یک هدفشان از انجام این کار متفاوت است. به عنوان مثال می توان موارد زیر را اشاره کرد.

CBDC ها نشان دهنده ارزهای فیات هستند

  • Riksbank سوئدی پس از کاهش استفاده از پول نقد، شروع به توسعه نسخه الکترونیکی کرون (به نام e-krona) کرد.
  • ایالات متحده می خواهد به طور رسمی CBDC ها را در سیستم پولی خود معرفی کند تا سیستم پرداخت ملی را بهبود بخشد.

البته در این میان تعدادی از کشورهای در حال توسعه وجود دارند که دلیلشان از انجام چنین کاری، متفاوت با دیگر کشورها است. به عنوان مثال، تعداد قابل توجهی از مردم در هند حساب بانکی ندارند. ایجاد زیرساخت های فیزیکی برای آوردن افراد فاقد حساب به اکوسیستم مالی پرهزینه است. اما ایجاد CBDC می تواند مشارکت مالی در اقتصاد یک کشور را بهبود بخشد. البته این نکته را باید در نظر داشت که نباید رمزارز ملی را با پول ملی یا همان فیات یک کشور یا یک منطقه تعویض کرد.

انواع ارز دیجیتال بانک مرکزی (CBDC)

دو نوع CBDC وجود دارد: ارزهای دیجیتال عمده فروشی بانک مرکزی و خرده فروشی. در ادامه به معرفی ویژگی های این دو نوع رمز ریال می پردازیم. برای آشنایی بیشتر تا انتهای مقاله با ما همراه باشید.

1. رمز ریال عمده فروشی

  • CBDC های عمده فروشی از موسسات بانکی و مالی موجود برای انجام و تسویه تراکنش ها استفاده می کنند. این نوع CBDC ها دقیقاً مانند ذخایر سنتی بانک مرکزی عمل می کنند.
  • یکی از انواع معاملات CBDC عمده فروشی، پرداخت بین بانکی است. این نوع پرداخت شامل انتقال دارایی یا پول بین دو بانک است که ممکن است تحت شرایط خاصی باشد. این انتقال خطری را برای طرف مقابل به همراه دارد که می تواند در سیستم پرداخت ناخالص بلادرنگ (RTGS) افزایش یابد.
  • سیستم مبتنی بر صرافی ارز دیجیتال امکان تعدیل شرایط را فراهم می کند، بنابراین در صورت عدم رعایت این شرایط، انتقال انجام نمی شود. CBDC های عمده فروشی همچنین می توانند روند انتقال بین مرزی را سرعت بخشند.
  • سیستم‌های پرداخت فعلی عمدتاً در حوزه‌های قضایی واحد یا با یک ارز واحد عمل می‌کنند. فناوری دفتر کل توزیع شده (DLT) در CBDC های عمده فروشی می تواند این مفهوم را به نقل و انتقالات خارج از کشور گسترش دهد و روند انتقال پول را در مرزها سرعت بخشد.

رمز ریال عمده فروشی

2. رمز ریال خرده فروشی

  • CBDC های عمده فروشی سیستم انتقال بین بانکی را تقویت می کنند. از طرف دیگر، CBDC های خرده فروشی شامل انتقال ارز دیجیتالی تحت حمایت دولت مرکزی به طور مستقیم به مصرف کنندگان است. ریسک واسطه ها یا ریسک عدم نقدشوندگی موسسات بانکی و کاهش وجوه سپرده گذاران را از بین می برند. البته بسته به نوع دسترسی، دو نوع CBDC های خرده فروشی وجود دارد.
  • دسترسی مبتنی بر ارزش یا پول نقد: این سیستم شامل ارز دیجیتال ملی است که از طریق کیف پول دیجیتال با نام مستعار برای گیرنده ارسال می شود. کیف پول در یک بلاک چین عمومی قابل شناسایی است و مانند تراکنش های نقدی، شناسایی طرفین این تراکنش ها دشوار است. به گفته Riksbank، توسعه یک سیستم دسترسی مبتنی بر ارزش یا پول نقد آسان‌تر و سریع‌تر از دسترسی مبتنی بر توکن است.
  • رمز عبور یا دسترسی به حساب: این مشابه دسترسی ارائه شده توسط یک حساب بانکی است. بنابراین، یک واسطه مسئول احراز هویت گیرنده و نظارت بر فعالیت ها و پرداخت های غیرقانونی بین حساب ها خواهد بود. این نوع سیستم به ما حریم خصوصی بیشتری می دهد. اطلاعات تراکنش های شخصی از طریق یک فرآیند احراز هویت خصوصی توسط مقامات تجاری و دولتی محافظت می شود.

مزایا و معایب رمز ریال بانک مرکزی

مزایا:

CBDCها فرآیند اجرای سیاست های پولی و اوراق قرضه دولتی را ساده می کنند. آنها فرآیند بین بانکی را از طریق CBDC های عمده فروشی خودکار می کنند و از طریق CBDC های خرده فروشی، پیوندهای مستقیمی بین مصرف کنندگان و بانک های مرکزی برقرار می کنند. این ارزهای دیجیتال همچنین می توانند تلاش و فرآیند مرتبط با سایر وظایف دولت مانند توزیع مزایا یا محاسبه و جمع آوری مالیات را به حداقل برسانند.

پرداخت از طریق واسطه ها شامل ریسک شخص ثالث در فرآیند می شود. اگر سپرده های نقدی بانک تمام شود چه اتفاقی می افتد؟ اگر یک بانک به دلیل یک شایعه یا یک اتفاق خارجی ورشکست شود (آنها تمام پول خود را پس می گیرند) چه اتفاقی می افتد؟ چنین رویدادهایی پتانسیل برهم زدن تعادل ظریف یک سیستم پولی را دارند. CBDC خطر شخص ثالث را حذف می کند. مسئولیت باقی ماندن ریسک در سیستم بر عهده بانک مرکزی است.

مزایا و معایب رمز ریال بانک مرکزی

امکان تعریف ویژگی های حریم خصوصی در یک سیستم CBDC بر اساس قوانین و اصول خاصی وجود دارد. یک CBDC خرده فروشی مبتنی بر ارزش مانند پول نقد عمل می کند و با نام مستعار تراکنش از حریم خصوصی محافظت می کند. از سوی دیگر، دسترسی مبتنی بر حساب به CBDC ها مانند یک حساب بانکی معمولی عمل می کند که می تواند به ویژگی های حفظ حریم خصوصی مجهز شود. یکی از موانع دربرگیرنده مالی برای بخش های بزرگی از جمعیت بدون حساب بانکی، به ویژه در کشورهای در حال توسعه و فقیر، هزینه های مرتبط با توسعه زیرساخت های بانکی مورد نیاز برای دسترسی به سیستم مالی است. CBDC ها می توانند مصرف کنندگان را مستقیماً به بانک های مرکزی مرتبط کنند و نیاز به زیرساخت های گران قیمت را از بین ببرند.

معایب:

CBDC ها لزوماً مشکل تمرکز را حل نمی کنند. یک مقام مرکزی (بانک مرکزی) همیشه مسئولیت معاملات و سرمایه گذاری با او را بر عهده دارد. بنابراین، داده ها را کنترل می کند و از تراکنش های بین شهروندان و بانک ها استفاده می کند. کاربران نباید نگران هیچ درجه ای از حریم خصوصی باشند زیرا سرپرست مسئول جمع آوری و انتشار هویت های دیجیتال است. ارائه دهنده برای هر تراکنش مخفی می شود. این می تواند منجر به مسائل مربوط به حریم خصوصی مانند موارد مربوط به غول های فناوری و ارائه دهندگان خدمات اینترنتی (ISP) شود. به عنوان مثال، مجرمان می توانند اطلاعات را هک کرده و از آن سوءاستفاده کنند یا بانک های مرکزی می توانند تراکنش های بین شهروندان را ممنوع کنند.

آشنایی با بازار تجارت ارزهای دیجیتال و رمز ارزها

این روزها در بیشتر فضاهایی که به آن ورود می کنیم، درباره ارزهای دیجیتالی یا رمزارزها مواردی را می شنویم. حتی ممکن است بسیاری از ما درباره مزایای این حوزه مطالبی را شنیده باشیم و تمایل داشته باشیم وارد این حیطه فعالیت شویم، اما ندانیم که ارزهای دیجیتالی دقیقا چه هستند و با مبانی و سازوکار آن ها آشنا نباشیم. آنچه که لازم است به طور کلی درباره این حوزه بدانیم این است که ارزهای دیجیتالی مانند ارزهای رایج تفاوت رمزارز با سایر شکل‌های پولی هر کشور، درواقع پولی دیجیتالی هستند که بدون پشتوانه و نظارت هیچ بانک، فرد، دولت یا سازمانی بین مردم در حال چرخش بوده و اکثر آن ها از فناوری بلاک چین تبعیت می کنند. در این مقاله سعی داریم مفاهیم و تعاریف مربوط به مبانی ارزهای دیجیتال و رمزارز را شرح دهیم تا به شناختی مقدماتی درباره این حوزه دست یابید.

آشنایی با بازار تجارت ارزهای دیجیتال و رمز ارزها

آشنایی با بازار تجارت ارزهای دیجیتال و رمز ارزها

بازار تجارت ارزهای دیجیتال و رمز ارزها

ارزهای دیجیتال و رمزارزها، به سرعت وارد زندگی انسان ها شدند و خود را بخشی از تکنولوژی رو به رشد و سریعِ روزگار فعلی ساختند. هریک از ما در هر گوشه از دنیای کسب وکارها که فعال باشیم، کم یا زیاد درباره این ارزهای دیجیتال یا رمزارزها، گفته هایی را شنیده ایم. در این مقاله سعی بر آن است که هر فردی با هر میزان دانشی که نسبت به این حوزه دارد، بتواند با یک مقاله جامع و یکپارچه از مفاهیم و تعاریف مربوط به مبانی ارزهای دیجیتال و رمزارز مواجه شده و به یک آشنایی مقدماتی درباره این حوزه دست یابد.

ارز دیجیتال چیست؟

ارز دیجیتال، نوعی ارز مجازی است که در اینترنت و بدون نیاز به حضور، پشتیبانی یا نظارت بانک، سازمان یا شخصی حقیقی، مبادله می شود. نام آن در زبان بین المللی (Digital currency) است و بدون دخالت هرگونه واسطه ای، به صورت کاملا مستقل بین افراد در فضای مجازی خرید و فروش می شود. البته لازم است بدانید که ارز دیجیتال قابل تبدیل شدن به ارز رایج کشورها بوده و افراد می توانند معادل ارزش ریالی، دلاری یا سایر ارزهای رایج کشورهای دیگر، پول پرداخته کرده و مقداری از این ارزهای دیجیتال را که انواع گوناگونی نیز دارند، تهیه نمایند. تقریبا تمام ارزهای دیجیتالی بر اساس ساختار مبتنی بر فناوری بلاک چین برنامه ریزی شده و کار می کنند. (1)

اما اینکه بلاک چین چیست و یا انواع ارزهای دیجیتالی چه هستند را در ادامه مورد بررسی قرار می دهیم. در حال حاضر بدنیست نگاهی به تاریخچه پیدایش ارزهای دیجیتال بیندازیم تا ببینیم از کجا، توسط چه شخص یا اشخاصی و برای چه هدف یا اهدافی پدیدار شده اند.

آشنایی با بازار تجارت ارزهای دیجیتال و رمز ارزها

تاریخچه پیدایش ارز دیجیتال در جهان

اواخر دهه 90، شرکتی تحت عنوان دیجی کش (Digi Cash) وجود داشت که توسط شخصی به نام دیوید چاوم تاسیس شده بود. آنچه توسط دیجی کش انجام می شد به عبارتی فراهم کردن بستری آماده برای بانک ها جهت نقل و انتقال ارزش های دیجیتالی بود. در پی پدیدار شدن این نوع سیستم تبادل دیجیتالی ارزش، یکی دیگر از ارزهای دیجیتالی در سال 2006 خلق شد که ارز رزرو آزادی (Liberty Reserve) نام داشت.

به این ترتیب در آن سال و مدتی بعد از آن، مردم ارزهای رایج کشور یعنی دلار و یورو را به رزرو آزادی تبدیل کرده و در بستر فراهم شده، با کارمزدی حدود 1% بین یکدیگر مبادله می کردند. البته مدتی بعد دولت آمریکا به دلیل مشهور شدن این دو بستر به پولشویی، هردوی آن ها را تعطیل کرد. اما این امر سبب از یاد رفتن این نوع مبادله در ذهن مردم نشد و به این ترتیب در سال 2009، معروف ترین و رایج ترین ارز دیجیتال یعنی بیت کوین پدیدار شد. (2) و (3)

هدف از پیدایش ارز دیجیتال چه بود؟

از بین رفتن واسطه در نقل و انتقالات مالی یکی از اصلی ترین اهداف پیدایش ارز دیجیتالی بود. همانطور که گفتیم ارزهای دیجیتال انواع مختلفی دارند. اما ویژگی بارز میان تمام آن‎ها، تعلق نداشتنشان به فرد حقیقی یا حقوقی یا یک سازمان و بانک خاص است.

در واقع ارزهای دیجیتال مانند ارزهای فیزیکی رایج در هر کشور، برای خرید کالا و خدمات مورد استفاده قرار می گیرند با این تفاوت که ارزش و اعتبار حاصل از تولید یا جابه جایی آن ها متعلق به هیچکس نیست و همه در استفاده از آن یکسان هستند. گاهی ممکن است نوعی ارز دیجیتال مخصوص یک شبکه اجتماعی یا یک نوع بازی آنلاین در سایتی مستقل وجود داشته باشد که با داشتن آن ارز، قادر هستیم فقط از آن بستر یا سایت مخصوص، محصول یا خدمتی را دریافت نماییم.

آشنایی با بازار تجارت ارزهای دیجیتال و رمز ارزها

بلاک چین چیست؟

مفهوم کلی بلاک چین با توجه به نامگذاریش، درواقع به بلوک های اطلاعاتی اشاره دارد که به صورت زنجیروار به یکدیگر متصل شده اند. این بلوک های اطلاعاتی در واقع همان اطلاعات دیجیتالی و این زنجیره در واقع همان دیتابیس مربوط به آن است.

سه مشخصه کلی این بلوک های اطلاعاتی به شرح زیر هستند:

1.فرض کنید که برای مثال کمپانی آمازون (یک فروشگاه اینترنتی جهانی که افراد از سرتاسر دنیا قادر به خرید اینترنتی هر نوع محصول و دریافت آن درب منزلشان هستند) بر فناوری بلاک چین مبتنی باشد. (این یک مثال است، آمازون از فناوری بلاک چین تبعیت نمی کند) حال اگر شما محصولی را از آمازون خریداری کنید، آن محصول و اطلاعاتش، زمان خرید، مقدار دلار مصرف شده برای خرید آن محصول و سایر اطلاعاتی از این دست در بلوک های اطلاعاتی ذخیره می شوند.

2.بلوک ها، اطلاعات کاربری شما را ذخیره می کنند. درواقع به جای آن که اسم و فامیلی و مشخصات حقیقی شما را ذخیره کنند، آن نام کاربری که در سیستم از شما ثبت شده است را به عنوان مشخصات خریدار ذخیره می کنند.

3.هر بلوک یک کد مخصوص به خود دارد که سبب تشخیص آن از سایر بلوک ها می شود. به این کدها «هَش» می گویند. این کدهای هَش بر اساس الگوریتم برنامه ریزی شده خاصی عمل می کنند که به موجب آن هر بلوک یک کد هش مخصوص به خود دریافت می کند. برای مثال اگر شما درست دو ثانیه بعد از نهایی شدن خریدتان از فروشگاه اینترنتی آمازون، تصمیم بگیرید که یک عدد دیگر از همان سفارش را مجدد ثبت کرده و خریداری نمایید، اطلاعات ثبت شده در بلوک های مربوط به هر دو خرید شما کاملا یکسان خواهند بود. آنچه سبب مجزا شدن این دو بلوک از یکدیگر می شود همان کد هش منحصر به هریک از آن هاست.

آشنایی با بازار تجارت ارزهای دیجیتال و رمز ارزها

آنچه که به عنوان مثال درباره وبسایت آمازون مطرح کردیم مقیاس بسیار کوچکی از فناوری بلاک چینی است که در رابطه با ارزهای دیجیتال در حال کار کردن است. درواقع بلوک های موجود در بلاک چین ارز دیجیتالی مانند بیت کوین قادر به ذخیره اطلاعات خرید و فروش مقدار های بسیار زیادی ارز هستند. (4)

رمزارز چیست؟

رمزارز در واقع نوعی ارز دیجیتال است که ساختاری رمزنگاری شده دارد. نام آن در زبان بین المللی انگلیسی (Cryptocurrency) است. رمزارز بدون وابستگی به هیچ بانک مرکزی یا سازمان به صورت غیرمتمرکز در دسترس مردم است و برای جلوگیری از جعل و خطرات اینچنینی، از الگوریتم های رمزنگاری شده تبعیت می کند. همین غیر متمرکز بودن رمزارز و رمزنگاری شدن دیتاهای ذخیره شده در آن، سبب تضعیف قدرت کشورهای جهان برای کنترل اقتصادشان شده است. زیرا هیچ بانک یا سازمانی نیست که آمار و اطلاعات مربوط به رمزارزها را منتشر کرده و یا آن ها را در اختیار دولت ها قرار دهد. (5)

آشنایی با بازار تجارت ارزهای دیجیتال و رمز ارزها

انواع ارزهای دیجیتالی و رمزارزها را بشناسید

بیت کوین
ریپل ( XRP )

  • آشنایی با بازار تجارت ارزهای دیجیتال و رمز ارزها

لایت کوین (LTC)

درباره ساختار این رمزارز باید گفت که لایت کوین بر روی یک شبکه پرداخت جهانی منبع باز یا به اصطلاح رایج تر Open Source بنا شده است. یک شبکه غیر متمرکز که توسط هیچ برنامه نویسی کنترل نمی شود و بر اساس اسکریپت های از پیش نوشته شده فعالیت می کند.

اگرچه لایت کوین از بسیاری جهات، شباهت زیادی به بیت کوین دارد اما از نظر بلوک چینی در فناوری بلاک چین، بسیار سریع تر عمل می کند. از این رو دارای سرعت بالایی در تایید تراکنش ها و معاملات آنلاین جهانی است. بیشتر از تولید کنندگان و افراد فعال در حوزه ارزهای دیجیتالی، این بازرگانان هستند که لایت کوین را قبول دارند و آن را رمزارزی معتبر و تکنولوژی ارزشمند می دانند.

تتر (USDT)

تتر در سال 2014 به وجود آمد و خود را به این شکل توصیف کرد:

« یک پلتفرم بلاک چینی فعال که طراحی شده است تا ارزهای فیات (پول های بی پشتوانه – پول هایی که ارزش تفاوت رمزارز با سایر شکل‌های پولی آن ها توسط عرضه و تقاضا معین می شود) را به روشی دیجیتالی، تسهیل کند.» (6)

بررسی آینده و چشم انداز ارزهای دیجیتال

اینترنت با ورود خود به زندگی بشر، توانایی های عجیبی را که روزگاری حتی در وهم او نیز نمی گنجید را از آنِ انسان کرد. از این رو بشر توانست بی آنکه از تلفن استفاده کند، با همنوعان یا حتی شاید موجودات دیگر، در نقاطی بسیار دور تر روی سطح این کره خاکی و یا حتی فراتر از آن در فضای اطراف این سیاره، ارتباط کلامی و تصویری برقرار سازد. کاری که امروز ارزهای دیجیتالی یا رمزارزها با زندگی بشر کرده اند نیز کمتر از آن نوآوری و تحولی که اینترنت برای آن ها به ارمغان آورد، نیست.

با پیشرفت علم و تکنولوژی، هرروز به سازه های ارزشمند این دنیا اضافه می شود و بیزینس هر روز شکل جدیدی به خود می گیرد. ارزها، پول ها و سایر ارزش های معتبر و گرانبها روز به روز بیشتر بین مردم در سرتاسر جهان به گردش در می آیند و بشر همواره در پی یافتن آسان ترین، ایمن ترین، بی واسطه ترین و سریع ترین راه برای رسیدن به درآمد و سود است.

آیا ارزهای دیجیتالی، با تکنولوژی ها و برنامه ریزی های خود، با آن زیرساخت های عمیق و رمزنگاری شده و غیرقابل نفوذشان، قادر نیستند هر روز بیشتر از دیروز به زندگی بشر ورود کرده و او را به خود عادت دهند؟ به نظر می رسد که ارزهای دیجیتالی، با توجه به ساختاری که دارند و با توجه به گزارشات منتشر شده از چشم انداز هریک از آن ها در فازهای بعدیشان، در آینده بسیار عمیق تر از امروز جزئی از زندگی بیشتر مردم باشند. (7)

صفر تا صد ماینینگ در ارز دیجیتال

ارز دیجیتال نوعی ارز مبادله ای است که تنها به شکل مجازی و الکترونیک در دسترس است. دیجیتالی بودن این ارز به آن معناست که نسخه فیزیکی و قابل لمس ارز، در هیچ جایی یافت نمی شود و تنها به شکل رشته کد می توان ارز دیجیتال را دریافت و مبادله کرد. ارز دیجیتال را به نام های دیگری مانند پول دیجیتال، پول الکترونیکی، ارز الکترونیکی و پول مجازی می شناسند.

این ارزها تنها با استفاده از کامپیوتر ها و تلفن های همراه هوشمند قابل دسترسی هستند و نمی توان آنان را به مانند دیگر پول ها به شکل فیزیکی در دست گرفت. از زمان پیدایش این ارزها، ارز دیجیتال ارزان ترین و آسان ترین ارز مبادله ای جهان لقب گرفته است. تمامی رمز ارزهای موجود در بازار، به نوعی از ارز دیجیتال نام می گیرند اما تمامی ارزهای دیجیتال را نمی توان رمز ارز نامید.

این روزها می توان ارز دیجیتال را در بسیاری از صرافی های آنلاین معامله کرد و معادل آن ها، ارز واقعی و فیزیکی دریافت نمود. بر خلاف پول فیزیکی که پشتوانه مشخصی مانند طلا یا حمایت دولت ها و حکومت ها را دارد، ارزهای دیجیتال تنها با مقبولیت عمومی قیمت پیدا می کنند و پشتوانه مشخصی برای آنان وجود ندارد. اگرچه رشد صعودی زیاد این ارزها در سال های اخیر، باعث تلاش زیادی برای به دست آوردن و استخراج آن شده است.

ارزهای دیجیتال را با فرآیندی به نام ماینینگ یا استخراج به دست می آورند. استخراج در سال های اخیر بسیار راحت تر بوده و با گذشت زمان و پیدا شدن ارزهای زیاد، حالا فرآیند پیچیده تر و سخت تری را شامل می شود. البته متناسب با این سختی، قیمت بالاتری برای این ارزها وجود دارد. (8)

ارزهای دیجیتال چگونه استخراج می شوند؟

استخراج ارزهای دیجیتال در طی فرآیندی به نام ماینینگ انجام می شود. ایده ی اصلی ماینینگ، به معدن کاران و کاوشگرانی برمی گردد که در سودای پیدا کردن طلا، کوه ها را می شکافتند و به اعماق زمین می رفتند. هر چه این افراد به لایه های زیرین زمین می رفتند، شانس پیدا کردن طلا کمتر می شد و به نوعی، از چگالی و حجم طلا کاسته می شد. در طول فرآیند ماینینگ نیز، شما باید گوشه ای از زنجیره تراکنش ها و حل پردازش های ماینینگ را به عهده بگیرید و به ازای میزان کار انجام داده و قدرت پردازش تان، حق الزحمه و ارز دریافت کنید.

یکی از مشکلاتی که هنگام انجام تراکنش ارزهای دیجیتال وجود دارد، تصدیق صحت و سلامت تراکنش است. کاربران برای آن که بدانند پول مورد نظر آن ها، به طور کامل و بدون هیچ کم و کاستی، به حساب های مورد نظر منتقل می شود، نیاز به اعتبار و اطمینانی دارند. برای این کار، قابلیت بلاک چین، به ارزهای دیجیتال اضافه شد. بلاک چین، همان مفهوم دفتر کل را برای ارز دیجیتال ایفا می کند. اما به این شکل که دفتر کل تراکنش های ارزهای دیجیتال، در اختیار شخص خاصی قرار ندارد و به طور کامل به روی فضای وب وجود دارد.

هر کسی که در فضای وب حاضر است، می تواند این دفتر کل را مشاهده کند و هر کسی در زنجیره بلاک چین، دارای دفتر کل ارز به طور کامل و دقیق است. به این شکل، تمامی تغییرات باید در تمامی دفاتر ثبت شود و در صورتی که یکی از دفترها، تغییرات غیر مجازی داشته باشد، با توجه به دیگر دفاتر حذف می شود. پردازش این تغییرات و اصلاحات، نیازمند کارهای زیادی است که می تواند برای انجام دهند پردازش، درآمد ارز دیجیتال داشته باشد.

رمزارز ملی چه تفاوتی با ارزهای دیجیتال دارد؟

ارز دیجیتال ملی

اگرچه ایده خلق رمز ارزهای ملی از ارزهای دیجیتال مرسوم و فناوری بلاک چین نشات می‌گیرد، اما رمز ارزهای بانک مرکزی، تفاوت اساسی نسبت به ارزهای دیجیتال مرسوم دارند.

بازار کریپتو یا ارز دیجیتال از سال ۲۰۰۸ شاهد رشد بی‌سابقه‌ای در فناوری‌های نوین مالی بوده است؛ به‌ویژه با ظهور اخیر پروتکل‌های پیشرفته که اکوسیستم بازار ارز دیجیتال را در سطح جدیدی از بسترهای کاربردی قرار داد.

با این حال، به نظر نمی‌رسد هیچ رویکردی در بازار ارز دیجیتال، به اندازه رمز ارز ملی تاثیر مهمی بر مناسبات اجتماعی و اقتصادی جوامع بگذارد. به همین دلیل است که طی چند سال گذشته، کشورها یکی پس از دیگری، اهداف خود را بر توسعه دارایی‌های دیجیتالی ملی خود قرار داده‌اند.

چین در مراحل آزمایشی نهایی یوان دیجیتال خود است، کره جنوبی و برزیل اخیرا ارزهای دیجیتال خود را آماده رونمایی کرده‌اند، اتحادیه اروپا تحقیق در مورد توسعه رمز ارز مشترک اروپایی را آغاز کرده است و فدرال رزرو آمریکا، گام‌های مهمی برای حرکت به سمت دلار دیجیتال برداشته است. لذا به نظر می‌رسد کشورهای مذکور، عزم جدی برای خلق و توسعه یک ارز دیجیتال ملی و دستیابی به یک نظام مبادلاتی ایمن، فراگیر، کارآمد و نوآورانه دارند.

رمز ارز ملی(ارز دیجیتال ملی) چیست؟

رمز ارز ملی یا ارز دیجیتال ملی که با عنوان ارز دیجیتال بانک مرکزی(Central Bank Digital Currency) در جهان شناخته می‌شود، یک توکن دیجیتالی و اساساً یک پول نقد الکترونیکی است که توسط بانک‌های مرکزی منتشر شده و توسعه می‌یابد و به موسسات مالی، مشاغل و افراد اجازه می‌دهد تا پرداخت‌ها و نقل و انتقالات الکترونیکی خود را در بستری ایمن و پایدار انجام دهند.

این بستر پولی، با نظارت کامل بانک مرکزی هر کشور، واسطه تراکنش های مالی یعنی بانک ها را حذف کرده و به تراکنش ها اجازه می دهد مستقیماً از فردی به فرد دیگر مثلا از مشتری به فروشنده، منتقل شوند. لذا رمز ارز ملی به حذف خطرات ناشی از احتمال ورشکستی یک بانک یا موسسه مالی که همواره کاربران را تهدید می کند، می انجامد و ارتباط مستقیمی بین متقاضیان و بانک مرکزی ایجاد می کند.

بسته به چارچوب‌هایی که برای پیاده‌سازی دارایی‌های در گردش استفاده می‌شود، رمز ارز ملی ممکن است از فناوری بلاک چین نیز استفاده کند. همچنین دو طبقه بندی اصلی برای ارز دیجیتال بانک مرکزی وجود دارد: دسته خرده‌فروشی، که متمرکز بر عموم مردم با کاربردهای روزمره است و دسته عمده فروشی، که هدف آن تسهیل تراکنش‌ها و تسویه حساب ها فی ما بین سازمان ها و مؤسسات مالی است.

توجه به این نکته ضروری است که هیچ کدام از ارزهای دیجیتال ملی دقیقاً مانند دیگری عمل نمی کند. تقریباً مانند هر سیاست یا ابتکار حاکمیتی، هر کشوری رویکرد خاص خود را برای خلق، انتشار، توسعه و سازمان دهی یک رمز ارز ملی دارد.

تاریخچه پیدایش ارز دیجیتال بانک مرکزی

در طول قرن ها، اشکال مختلف پول برای رفع نیازهای اقتصادی زمان خود پدیدار شده است. سکه‌ها، اسکناس‌ها، چک‌ها و کارت‌های اعتباری هر کدام در زمان خود، نوآوری‌های تحول آفرین در بازارهای پولی و مالی ایجاد کرده‌اند. در دهه‌های اخیر، فناوری‌های پرداخت جدید به این فهرست اضافه شده‌اند؛ از اپلیکیشن‌های پرداخت مبتنی بر گوشی‌های هوشمند تا استیبل کوین‌ها و شکل جدیدی از پول در قالب ارز دیجیتال بانک مرکزی که در حال خلق، انتشار و توسعه است.

ایده اولیه خلق و انتشار رمز ارزهای ملی توسط بانک مرکزی کشورها از سال ۲۰۱۴ با الهام از ارزهای دیجیتال قدرتمندی مانند بیت کوین و اتریوم پایه ریزی شد. این ایده در هنگامه‌ای به منصه ظهور رسید که نگاه و رویکرد گردانندگان بازارهای سرمایه در جهان با سرعت و شدت بسیار بالا از نظام‌های پولی کلاسیک به سمت بازارهای نوین غیرمتمرکز سوق پیدا کرده بود.

نوسانات شدید بازار کریپتو، غیرمتمرکز بودن آن، بی ثباتی بازار ارزهای دیجیتال به دلیل ارزش‌گذاری بازار توسط سرمایه گذاران، استفاده از حدس و گمان برای معاملات این بازار و از همه مهم تر، فراگیر شدن استفاده از بازار کریپتو در مبادلات تجاری مهم و اصلی در جهان و عدم امکان نظارت بر فرآیندهای مالی آنها، بانک‌های مرکزی را بر آن داشت که به دنبال طراحی و انتشار یک بستر پولی باشند که علاوه بر ایجاد سهولت در تراکنش‌ها، پایدار و ایمن عمل کند. ارزهای دیجیتال بانک مرکزی را می‌توان به‌عنوان بسط دیجیتالی اشکال موجود پول بانک مرکزی، یعنی پول نقد و حساب‌های تسویه بانک مرکزی در نظر گرفت.

نیازسنجی ضرورت انتشار رمز ارز ملی

اولین مولفه‌ای که نیازسنجی ضرورت خلق و انتشار ارزهای دیجیتال ملی را بیش از پیش نمایان می‌کند، کاهش هزینه چاپ پول است. زیرا انتشار پول به صورت ارزهای دیجیتال بانک مرکزی در فرمت الکترونیکی، به دلیل عدم نیاز به کاغذ خاص، هولوگرام و سایر اقدامات امنیتی، قطعا چاپ و انتشار پول را ارزان‌تر می‌کند.

دومین مولفه این انقلاب پولی این است که یک ارز دیجیتال مستقل، جایگزین موثری برای نظام تسویه حساب دلاری ایالات متحده خواهد بود. این امر تأثیر هرگونه تحریم بر نظام‌های پولی-مالی کشورها را تا حد زیادی از بین خواهد برد و تهدید تحریم را هم در سطح دولتی و هم در سطح شرکت های خصولتی و خصوصی، به میزان چشمگیری کاهش می‌دهد.

سومین مولفه این است که رمز ارزهای ملی در واقع می‌توانند پرداخت ها را تسریع کنند، حجم تراکنش‌ها را افزایش دهند و در نتیجه سطح تولید ناخالص داخلی را که به دلیل همه‌گیری ویروس کرونا به شدت کاهش یافته بود، افزایش دهند.

آنچه که مرکز تحقیقات مالی دانشگاه استنفورد در سال ۲۰۲۱ منتشر کرد حاکی از این بود که ارزهای دیجیتال بانک مرکزی به دلیل مزایای منحصر به فردی که دارند، قطعا محبوبیت زیادی برای تراکنش های عمومی پرکاربرد همچون پرداخت در مترو، سامانه حمل و نقل درون شهری، سامانه حمل و نقل هوایی، صنعت خدمات غذایی زنجیره ای همچون مک دونالد، کی اف سی، استارباکس، فروشگاه های زنجیره ای والمارت و… خواهند داشت که این امر نیاز به زمان و بسترسازی های جامع و مدون دارد؛ همانگونه که ورود واحد پولی یورو به گردش مالی اروپا که از سال ۱۹۹۹ در ۱۸ کشور اروپایی آغاز شد، یک فرآیند آنی و برق آسا نبود.

تفاوت رمز ارز ملی با ارزهای دیجیتال مرسوم

اگرچه ایده خلق رمز ارزهای ملی از ارزهای دیجیتال مرسوم و فناوری بلاک چین نشات می‌گیرد، اما رمز ارزهای بانک مرکزی، تفاوت اساسی نسبت به ارزهای دیجیتال مرسوم دارند. سازوکار خلق، انتشار و توسعه یک رمز ارز ملی توسط بانک مرکزی هر کشور به صورت شفاف و سازماندهی شده، کنترل و مدیریت می گردد، در حالی که منشا مشخصی برای خلق ارزهای دیجیتال مرسوم وجود ندارد.

ارزهای دیجیتال مرسوم چون تقریباً همیشه غیرمتمرکز هستند، به این معنی که نمی توانند توسط یک مرجع قانونی و رسمی، رصد شوند، نظارتی بر مبادلات و ساختار عرضه و تقاضای آن وجود ندارد.

بازیگر و گرداننده اصلی یک رمز ارز ملی، بانک مرکزی، نهاد حاکمیت و ساختار پولی-مالی یک کشور است درحالیکه بازیگران اصلی بازار کریپتو، فقط و فقط سرمایه‌گذاران حقیقی هستند.

اکوسیستم رمز ارزهای ملی، نمایی اجمالی از یک نظام ارزی جایگزین را ارائه می دهند که در آن، مقررات دست و پا گیر، شرایط هر تراکنش را تعیین نمی کند، تکثیر یا جعل آنها سخت است و با بکارگیری مکانیسم‌های اجماع پیشرفته که از دستکاری جلوگیری می‌کنند، ایمن و پایدار می گردند.

ارزهای دیجیتال بانک مرکزی به گونه ای طراحی شده اند که شبیه ارزهای رمزنگاری شده باشند، اما ممکن است به فناوری بلاک چین یا ابر مکانیسم های ایمن سازی نیاز نداشته باشند.

علاوه بر این، با توجه به اینکه ارزهای دیجیتال مرسوم، دارای ساختار غیررسمی و غیرمتمرکز هستند، ارزش آنها توسط احساسات سرمایه گذار، استفاده و علاقه کاربر تعیین می شود. لذا جز دارایی های بی‌ثبات محسوب شده که برای سفته‌بازی مناسب‌تر هستند و این مسئله باعث می‌شود ارزهای دیجیتال مرسوم، کاندید مناسبی برای بکارگیری در یک نظام مالی ساختارمند نباشند.

تفاوت ارز دیجیتال بانک مرکزی با بانکداری دیجیتال مرسوم

حال سوالی که مطرح می شود این است که اگر ارزهای دیجیتال بانک مرکزی، صرفاً نسخه دیجیتالی پول ملی یک کشور هستند، چه چیزی آنها را در فرآیند استفاده و انتقال پول، با بانکداری دیجیتال مرسوم متفاوت می‌کند؟

پاسخ در این واقعیت نهفته است که ارزهای دیجیتال بانک مرکزی مانند پلتفرم‌های بانکداری سنتی، بازنمایی دیجیتالی پول نیستند، بلکه خود پول صادر شده توسط بانک مرکزی هستند.

یک رمز ارز ملی، احتمالاً دقیقاً مانند اسکناس های کاغذی یا بیت کوین عمل نمی‌کند، اما برخی از ویژگی‌های دیجیتالی مشابه پول نقد فیزیکی را در خود دارد. در این بستر، دارایی ها به راحتی بین نهادها قابل انتقال است و در کیف پول ها یا پلتفرم های شخص ثالث دارای ارزش مشابهی خواهند بود. این ویژگی‌ها برای ذخیره سازی آنها نیز صدق می‌کند. یعنی کاربران رمز ارزهای ملی، توکن ها را در کیف پول دیجیتال خود ذخیره می کنند و از دارایی های خود در هر کجایی که باشند، می‌توانند استفاده کنند.

اهداف رمز ارزهای ملی

– افزایش امنیت حریم خصوصی در بستر وب و فضای الکترونیک جهت نقل و انتقالات ایمن پولی

– سهولت دسترسی، انتقال پول و انجام تراکنش های مالی برای مشاغل، اشخاص حقیقی و مصرف کنندگان

– کاهش هزینه‌های مورد نیاز برای مدیریت، اصلاح و نگهداری از نظام های مالی پیچیده

– کاهش هزینه‌های تراکنش های بین مرزی

– کاهش خطرات استفاده از ارزهای دیجیتال مرسوم به شکل فعلی: ارزهای دیجیتال مرسوم بسیار پر نوسان هستند و ارزش آنها دائماً در حال تغییر است. این نوسانات می تواند باعث استرس مالی شدید در بسیاری از تفاوت رمزارز با سایر شکل‌های پولی افراد شود و بر ثبات کلی یک اقتصاد تأثیر بگذارد. اما رمز ارزهای ملی که توسط دولت ها حمایت شده و بوسیله یک بانک مرکزی خلق، رصد و مدیریت می گردد، ابزاری پایدار جهت مبادلات قابل اعتماد و ایمن برای خانوارها، مصرف کنندگان و صاحبان کسب و کارها خواهد بود.

انواع رمز ارزهای ملی

دو دسته برای رمز ارزهای ملی وجود دارد:

– دسته عمده فروشی

– دسته خرده فروشی.

رمز ارزهای ملی عمده فروشی، در درجه اول توسط سازمان ها و موسسات مالی استفاده می شوند. رمز ارزهای ملی خرده فروشی، به مانند اشکال فیزیکی ارزها، توسط اشخاص حقیقی، مصرف کنندگان و صاحبان مشاغل و کسب و کارها بکار گرفته می شوند.

رمز ارزهای ملی عمده فروشی

این نوع از رمز ارزهای ملی، مشابه نگهداری ذخایر در بانک مرکزی هستند. در این سازوکار، بانک مرکزی به موسسات مالی یک حساب پولی اعطا می کند تا وجوه را سپرده گذاری کنند یا از آن برای تسویه نقل و انتقالات بین بانکی استفاده کنند. سپس در این بستر، بانک‌های مرکزی می‌توانند از ابزارهای سیاست پولی مانند ذخایر الزامی یا سود موجودی ذخیره برای تأثیرگذاری بر وام‌دهی و تعیین نرخ‌های بهره استفاده کنند.

رمز ارزهای ملی خرده فروشی

این ارزهای دیجیتال ملی، مورد حمایت دولت هستند و توسط اشخاص حقیقی، مصرف کنندگان، صاحبان مشاغل و کسب و کارها مورد استفاده قرار می گیرند. رمز ارزهای ملی خرده فروشی، ریسک واسطه ها را حذف می کنند؛ یعنی با وجود این رمز ارزها، خطر ورشکستگی خلق کنندگان ارزهای دیجیتال مرسوم و از بین رفتن دارایی های مردم، برطرف می شود.

دسته خرده فروشی شامل ۲ نوع رمز ارز ملی است. تفاوت این ۲ نوع، در نحوه دسترسی و استفاده کاربران از واحد پول خود است:

-رمز ارزهای ملی خرده فروشی مبتنی بر توکن های خصوصی

این رویکردِ رمز ارز ملی خرده فروشی، به کاربران اجازه می دهد تا تراکنش ها را به صورت ناشناس انجام دهند.

-رمز ارزهای تفاوت رمزارز با سایر شکل‌های پولی ملی خرده فروشی مبتنی بر حساب عمومی

در این رویکرد، برای دسترسی به یک حساب، نیاز به شناسایی دیجیتال وجود دارد.

  • روزهای خوش بورس ادامه دارد؟ /صعود ۱۶ هزار و ۳۵۱ واحدی شاخص کل
  • پرداخت کارت سوخت به زودی
  • قیمت گوشت امروز ۱۵ آبان ۱۴۰۱
  • قیمت لیر امروز ۱۵ آبان ماه ۱۴۰۱
  • پتروشیمی بندر امام با ۲۸ شرکت دانش‌بنیان، تفاهم‌نامه امضا کرد
  • جدیدترین قیمت تخم مرغ در میادین و بازار /یک شانه ۳۰ عددی چند شد؟
  • همایش “بررسی عملکرد اداره امور شعب جنوب تهران” برگزار شد
  • اتفاق جالب در مراسم اهدای جوائز قرعه کشی بانک کارآفرین
  • قیمت دلار صرافی ملی امروز ۱۵ آبان ۱۴۰۱
  • قیمت مرغ گرم امروز ۱۵ آبان ۱۴۰۱
  • اعلام میزان مالیات خانه های لوکس تا ۲ ماه آینده
  • پروژه‌های پیشران ”ومعادن” در مسیر توسعه اقتصادی کشور

نشر مطالب با ذکر نام روزنامه عصر اقتصاد بلامانع است. عصر اقتصاد مسئولیت مطالب از سایر منابع را عهده دار نمی باشد.

معرفی رمز ارزها و شناخت رمزارز های محبوب

رمزارزها یا کریپتوکارنسی از بحث برانگیزترین فناوری های موجود در این روز ها محسوب می‌شود. از نظر برخی از افراد، این جنجال ها در درجه اول به دلیل ناتوانی دولت ها در کنترل عرضه و تقاضای دارایی های دیجیتالی بوده است.

معرفی رمز ارزها و شناخت رمزارز های محبوب

در همین حین، دیگران بر این باورند که هر گونه شک و تردید مرتبط با رمزارزها ناشی از جهل است. ولی این نکته بسیار مهم بر هیچکس پوشیده نیست که شناخت رمزارز ها و کاربرد آنها برای هر شخصی بسیار مهم بوده و در آینده به یکی از واجبات مبدل می‌شود.

رمزارز ها برای مبتدیان

رمزارز ها به صورت مداوم در حال رشد و توسعه هستند و روز به روز انواع زیادی از رمزارز ها تولید می‌شوند. بسیاری از سرمایه گذاران و معامله گران فرصت های نهفته در رمزنگاری را تشخیص داده‌اند و همواره دنبال روش های عالی برای استفاده از آنها در زمینه های مختلف هستند. این منجر به رشد نمایی بازار رمزنگاری شده است.

با این حال، هنوز بسیاری از سوء تفاهمات پیرامون مفهوم رمزارزها وجود دارد و انتظار می‌رود که افراد و شرکت هایی که به دنبال استفاده از بی ثباتی بازار رمزنگاری ها و همچنین قدرت ابتکار رمزارز ها هستند، از مزایای این ارز برخوردار باشند. با توجه به این موضوع، این مقاله شما را با دنیای رمزارز ها و اشکال مختلفی که به خود گرفته است آشنا می‌کند. در ابتدا باید بدانیم که رمزارز چیست؟

رمزارز ها و دارایی های دیجیتال

به زبان ساده، رمزارز ها شکل مجازی پول هستند. یا به نوعی می‌توان گفت انواع متفاوت ارزهای مجازی است که در طراحی آن از فناوری رمزنگاری استفاده شده است. در نتیجه، ما اغلب از آن به عنوان پول مجازی یا دارایی دیجیتال یاد می‌کنیم.

در تعریف کامل‌تری از رمزارز ها می‌توان گفت که رمزارز از جمله پول های دیجیتال است که برای تولید آن و انجام معاملاتی مانند نقل و انتقالات، توسط یکسری الگوریتم های مربوط به رمزگذاری کنترل می‌شود. رمزارز ها معمولا به طور غیرمتمرکز یعنی بدون هیچ وابستگی به بانک ها کار می‌کنند و می‌توان از آنها در زمینه های مختلفی استفاده کرد.

ویژگی‌های قابل توجه رمزارزها -که توسط ساتوشی ناکوموتو در سال ۲۰۰۹ مشاهده شده است- به ما امکان می‌دهد معاملات فوری، ایمن، ارزان و ناشناس مختلفی را انجام دهیم. همه این ویژگی‌های شگفت انگیز نتیجه فناوری اساسی و بهینه رمزارز ها، بلاک چین است که اجازه غیر مقاوم سازی و مقاوم سازی در برابر دستکاری دفترهای کل را می‌دهد.

انواع رمزارز ها

رمزارز ها انواع متفاوت بسیار زیادی دارند که معرفی همه آنها از حوصله این بحث خارج است ولی در اینجا به برخی از مهم‌ترین و کاربردی ترین آنها اشاره می‌شود.

بیت کوین

بیت کوین از اولین رمزارز هایی است که بوجود آمد و همچنان به عنوان کانون اصلی بازار رمزنگاری باقی مانده است. در حقیقت، بسیاری از مردم هنوز فقط از شکست ها و پیروزی های بیت کوین برای قضاوت در مورد پیشرفت های انجام شده در دنیای رمزنگاری استفاده می‌کنند. اگر بخواهیم بیش از ۲۰۰۰ رمزارز های دیگر را در نظر بگیریم، می‌توان نتیجه گرفت که به نظر می‌رسد این ابزار ارزیابی (بیت کوین) منسوخ شده است.

با این حال، نباید فراموش کنیم که بسیاری از این رمزارز ها تقلید یا ارتقائی از بیت کوین هستند. شبکه بیت کوین در نتیجه ساختار اجماعی به نام ساز وکار جهت اثبات کار رونق می‌یابد. این امر عدم تمرکز را ایجاد می کند و عملکرد روان سیستم را حفظ می‌کند. همچنین، بیت کوین از طریق یک فرآیند دقیق استخراج می شود که شامل استفاده از قدرت کامپیوتر برای حل مسائل ریاضی است.

ارز دیجیتال

آلت کوین

آلت کوین ها جایگزینی برای بیت کوین است و در اصل به روزرسانی یا گونه دست کاری شده از بیت کوین محسوب می‌شوند. در حال حاضر بیش از ۱۰۰۰ آلت کوین وجود دارد و برخی با معرفی ویژگی های نفسگیر در جهان ما اثری برجای گذاشته‌اند. به عنوان مثال، جامعه رمزنگاری از محبوبیت لایت کوین به عنوان برادر کوچکتر بیت کوین یاد می‌کند. در واقع، این رمزنگاری بر اساس پروتکل بیت کوین تولید شده است.

با این حال، ویژگی های قابل توجه و به روزرسانی لایت کوین از دلایلی است که امروزه همچنان مورد توجه است. سایر آلت کوین های بزرگ دارای یک یا چند ویژگی مورد استفاده هستند که آنها را به یکی از مهمترین موارد اضافه شده در لیست رو به رشد رمزارز ها تبدیل کرده است.

توکن ها

توکن ها منحصر به فرد هستند زیرا به طور معمول به عنوان رمزارز ها کار نمی‌کنند. در عوض، از آنها در برنامه های غیرمتمرکز (dapps) استفاده می‌شود. بنابراین، کاربران به جوایز، خریدهای درون برنامه‌ای، دسترسی به ویژگی های برتر و همچنین حق رأی دسترسی پیدا می‌کنند. علاوه بر این، توکن ها با داشتن و استفاده از انواع مختلف بومی dapps واجد شرایط تخفیف هستند.

علاوه بر رمزارز های نام برده می‌توان رمز ارز های دیگری را معرفی کرد که محبوبیت بسیار زیادی در زمان حال حاضر دارند. از جمله این رمزارزها می‌توان به اتریوم، اتریوم کلاسیک، بیت تیوب، بیت کوین گولد، مونرو، اوبیک، بایننس کوین و . اشاره کرد. برای آشنایی بهتر و کامل‌تر این رمزارز ها و نحوه کار با آنها نیازمند آموزش کافی و حرفه ای در این زمینه خواهید بود که توسط شرکت های محبوب در این زمینه انجام می‌شود.

شرکت آکوچین در این زمینه با ارائه آموزش های عالی و بسیار حرفه‌ای می‌تواند یک گزینه مناسب برای یادگیری رمزارز ها باشد.

  • پژمردگی شکوفه آزادی
  • تحقیقات چین درباره سوءاستفاده‌های اطلاعاتی گوگل
  • فرمان هدایت ایدئولوژیک بخش‌خصوصی چین
  • احتمال تولید چند نوع واکسن کرونا در آلمان
  • دو میلیارد دلار هزینه حذف تجهیزات مخابراتی چینی در آمریکا

تولید محتوای بخش «وب گردی» توسط این مجموعه صورت نگرفته و انتشار این مطلب به معنی تایید محتوای آن نیست.



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.